پشت پرچین روزمرگیها
یک نفر ترانه می گوید
یک نفر نقد می کند آن را
آن دگر بهانه می جوید!

پشت پرچین روز مرگیها
یک نفر ساز می سازد
یک نفر کوک می کند آن را،
یک نفر می نوازدش با عشق ،
آن دیگر فالش می خواند!

پشت پرچین روزمرگیها
آینه دروغ می گوید،
انعکاس چهره ها زیباست.
او دچار ابهام است
چهره ها ... ، نازیباست.

پشت پرچین روزمرگیها
رنگ تکرار میدهند کلمات
واژه ها اسیر حاشیه اند،
محتوا... ، عجیب بی معنا ست

پشت پرچین روزمرگیها
سرزمینی ست بس دلهره خیز
سوژه ها به رنگ دلشوره
شاید این دلیل بی حوصلگی ست

در حقیقت این حصار مرگ آور
بند یک هوای تازه تر است
یک نسیم ساده بیاید
تا بهار ... ، یک قدم است

ای نخل من که برگ و برت شد ز دیگران
دانی کز آب دیده ی من پا گرفته ای

بگذار تا ببینمش اکنون که میرود
ای اشک از چه راه تماشا گرفته ای؟

خارم به دل فرو مکن ای گل به نیشخند
اکنون که روی سینه ی او جا گرفته ای

گفتی: صبور باش به هجرانم "اطهری"
آخر تو صبر از این دل شیدا گرفته ای

البته همتون مهربونید ولی این انگار از اسمونا اومده