اینو خودت گفته بودی علی بابا؟

خدايا عاشقان را با غم عشق آشنا کن
ز غم‌هاي دگر غير از غم عشقت رها کن

تو خود گفتي که در قلب شکسته خانه داري
شکسته قلب من جانا به عهد خود وفا کن

خدايا بي پناهم، ز تو جز تو نخواهم
اگر عشقت گناه ست ببين غرق گناهم

دو دست دعا فرا برده‌ام به سوي آسمانها
که تا پر کشم به باغ غمت رها در کهکشانها

چو نيلوفر عاشقانه چونان مي‌پيچم به پاي تو
که سر تا پا بشکفد گل ز هر بندم در هواي تو

به دست ياری اگر که نگيری تو
دست دلم را دگر که بگيرد ؟!
به آه و زاری اگر نپذيری
شکست دلم را دگر که پذيرد ؟!

«قیصر امین پور»

آيينه ها دچار فراموشی شده اند
و نام تو
ورد زبان كوچه ی خاموشی
امشب تكليف پنجره
بي چشمهای باز تو روشن نيست
امشب در اين سكوت كوچه های خاموشی
تمام حوصله ام را
در يک كلام كوچک
در تو
خلاصه كردم
ای كاش می شد
يک بار
تنها همين يک بار
تكرار می شدی
تكرار

قیصر امین پور

نفس خروس بگرفت که نوبتی بخواند
همه بلبلان بمردند و نماند جز غرابی

نفحات صبح دانی ز چه روی دوست دارم
که به روی دوست ماند که برافکند نقابی

سرم از خدای خواهد که به پایش اندرافتد
که در آب مرده بهتر که در آرزوی آبی

دل من نه مرد آنست که با غمش برآید
مگسی کجا تواند که بیفکند عقابی

نه چنان گناهکارم که به دشمنم سپاری
تو به دست خویش فرمای اگرم کنی عذابی

دل همچو سنگت ای دوست به آب چشم سعدی
عجبست اگر نگردد که بگردد آسیابی

برو ای گدای مسکین و دری دگر طلب کن
که هزار بار گفتی و نیامدت جوابی

سعدی

[لینک]

سلام