هرچه کردم به خودم کردم و وجدان ِ خودم
پسر نوحم و قربانی طوفان خودم
تک و تنها تر از آنم که به دادم برسند
آنچنانم که شدم دست به دامان خودم
موی تو ریخته بر شانه ی تو اما من

شانه ام ریخته بر موی پریشان خودم !
از بهشتی که تو گفتی خبری نیست که نیست
می روم سر بگذارم به بیابان خودم
آسمان سرد و هوا سرد و زمین سرد تر است
اخوانم که رسیدم به زمستان خودم
تو گرفتار خودت هستی و آزادی هات
من گرفتار خودم هستم و زندان خودم
شب میلاد من ِ بی کس و کار است ولی
باید امشب بروم شام غریبان خودم ...
.
.
.
یاسر قنبرلو

روز شما هم مبارک باشه الهه خانوم

سلام به روی ماهت فردای عزیز حتی اسمت هم امید مید ه به ادم بین این همه ناامیدی

جای نویسنده این متن ...؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خیلی دوسش دارم ...خیلی .

خدا .....
مناجات خمس عشر..