[لینک]

فرقی نداشت بود و نبودم برای تو
گم می شدم و مدام و تو پیدا نمی شدی
با هر نفس،خیال تو از من عبور کرد
پابند التماس نفس ها نمی شدی
هرگز نشد که از دل تو باخبر شوم
ای کاش بی بهانه معما نمی شدی
شاید اگرکه عشق دلم را نمی شکست
در شعر من تو این همه زیبا نمی شدی
رفتی و مانده ام من و دلتنگی و سکوت
دنیای کوچکی که در آن، جا نمی شدی

مرضیه خدیر

کدامین وحشتِ وحشی ، گرفته روح دریا را
که توفان از خروش و موج از گرداب می‌ترسد

گرفته وسعت شب را غباری آن‌چنان مـُبـهم
که چشم از دیدگاه و ماه از مهتاب می‌ترسد

شب است و خیمه شب بازان و رقص ِ وحشی ِ اشباح
مـُژه از پلک و پلک از چشم و چشم از خواب می‌ترسد

فغان زین شهر ِ کج باور ، که حتا نکته آموزَش
ز افسون و طلسم و رَمل و اسطرلاب می‌ترسد

طنین کارسازی هم ، ز سازی بر نمی‌خیزد
که چنگ از پرده ها و سیم از مضراب می‌ترسد