سايه عزيز.

اگ مشه زیر دیپلم بگو ما هم تفهم بشیم الان سر کلاسم استاد خاست مچمو بگیره حالشو گرفتم

آدم ها جنس اشکها را نمی فهمند

فکرشان از دایره محدود "پول" بیرون نمیرود

جا نمی افتد که می شود گاهی برای اشتباهت گریه کنی

نمی فهمند که می توانی دمغ باشی که دل کسی را رنجاندی

نمی دانند که می شود مُرد از درد زخمی که تو به دل کسی گذاشتی

از نظر آدم ها

تنها می توانی برای بی پولی اشک بریزی

می توانی برای پول بیشتر داد بزنی

می توانی برای پول هر کاری کنی

هر کاری که جیبت را گشاد تر کند





آدم های اینجا که اینطوری اند

آنجا را نمی دانم ...

امــا اشتبــاهـی خودشـو فـراموش کـردیم . . .

اي گل تو دوش داغ صبوحي كشيده اي
ما آن شقايقيم كه با داغ زاده ايم

پير مغان ز توبه ما گر ملول شد
گو باده صاف كن كه به عذر ايستاده ايم

كار از تو مي رود مددي اي دليل راه
كانصاف مي دهيم و ز راه اوفتاده ايم

چون لاله مي مبين و قدح در ميان كار
اين داغ بين كه بر دل خونين نهاده ايم

گفتي كه «حافظ» اين همه رنگ و خيال چيست
نقش غلط مبين كه همان لوح ساده ايم

حضرت حافظ

اگر بر گور من آیی زیارت
تو را خرپشته‌ام رقصان نماید

میا بی‌دف به گورم ای برادر
که در بزم خدا غمگین نشاید

ز نخ بربسته و در گور خفته
دهان افیون و نقل یار خاید

بدری زان کفن بر سینه بندی
خراباتی ز جانت درگشاید

ز هر سو بانگ جنگ و چنگ مستان
ز هر کاری به لابد کار زاید

مرا حق از می عشق آفریدست
همان عشقم اگر مرگم بساید

منم مستی و اصل من می عشق
بگو از می بجز مستی چه آید؟

به برج روح شمس الدین تبریز
بپرد روح من یک دم نپاید

مولانا

*نانبا : نانوا