بازم نت ها رو گم کردم ):

-- صائب تبریزی

صائب تبریزی ..

کارت درست ه است.. برادر ..

نکته اي دلکش بگويم خال آن مه رو ببين
عقل و جان را بسته زنجير آن گيسو ببين

عيب دل کردم که وحشي وضع و هر جايي مباش
گفت چشم شيرگير و غنج آن آهو ببين

حلقه زلفش تماشاخانه باد صباست
جان صد صاحب دل آن جا بسته يک مو ببين

عابدان آفتاب از دلبر ما غافلند
اي ملامتگو خدا را رو مبين آن رو ببين

زلف دل دزدش صبا را بند بر گردن نهاد
با هواداران ره رو حيله هندو ببين

اين که من در جست و جوي او ز خود فارغ شدم
کس نديده ست و نبيند مثلش از هر سو ببين

حافظ ار در گوشه محراب مي نالد رواست
اي نصيحتگو خدا را آن خم ابرو ببين

می شد قلم این پای من ای ماهِ شبم،کاش!
از پیش تو روزی کــــــه غریبــــــــــانه گذشتم

در صبـــــــح جـــوانی ز تــــو ای مـــــاه جوانم
صد جــــــور و جفـــــــا دیدم و پیــرانه گذشتم

تا شمـــــع وجـــــودت به شب تـــار درخشیـد
از جــــان خــود آسوده چو پروانــــــه گذشتـم

جـــــز من به بهشت سر زلفت کــه بنـــــازد؟
کـآن بـــــاد مـــــــرادم کـــه ز ویرانـــه گذشتـم

گفتی کـه درنگی نکنــــــــــم پیــــش نگاهـت
"وامق" شدم از عشق و چو افسانه گذشتـم

حامد مرادی (وامق)

مرده ی خاکم , که او می‌پرورد سروی چو تو
زنده بادم , که او می‌آورد بوی شما

اینکه بر چشمم سیاه و تنگ دل یاری، ولی
کس نمی‌گوید حدیثِ سخت، در روی شما

بر نمی‌دارم سر از زانو، ز رشک طره‌ات
تا چرا سر بر نمی‌دارد، ز زانوی شما

چشم تنگت تر تاز و حاجبت پیشانی است
زان نمی‌آید کسی در چشم جادوی شما

گر بدم گویی و نیکویی، به هر حالت که هست
هست سلمان، از میان جان، دعا گوی شما

سلمان ساوجی