ذره

ذره

شکست

سکوت شب

جـــغـــدی

نغمه ی تــنــهـایــی سر می دهد

و جیر جیرک ها با او هم آواز می شوند

آن سوتر

کسی در پهنه ی شب

خود را دفــــن می کند.

کاش کیبورد رایانه ی تو بودم


و می بوسیدم پیوسته سرانگشتانت را


هنگام نوشتن نامه های اداری،


ایمیل های روزانه،


حتى هنگامى كه


ايميل عاشقانه اي از مرا


ناخوانده


Delete می کردی...

می توانستنم ای کاش


شبانه باز کنم پنجره ی ویندوز کامپیوترت را


و از درون مانیتور


قدم به اتاق تو بگذارم


به تماشایت


که خفته ای با دستانی گشوده در بستر


چون شیوا


ایزدبانوی باروی هندویان...

آرزو می کنم ماوسی بودم


که نوازش دستان تو را حس می کند


بر چهره ی خود


وقتی صفحه های google را


به دنبال یافتن چیزی ورق می زنی...

سلام به دنبالر خوش اومدین