خانه ام كو؟خانه ات كو؟

آن دل ديوانه ات كو؟؟؟

.....روزهاي كودكي كو؟

فصل خوب سادگي كو؟

يادت آيد روز باران

گردش يك روزديرين؟

پس چه شدديگر"كجارفت؟

خاطرات خوب وشيرين...

درپس آن كوي بن بست

دردل تو"آرزوهست؟

كودك خوشحال ديروز

غرق در غم هاي امروز...

يادباران رفته ازياد...

آرزوهارفته برباد...

بازباران"بازباران

ميخورد بربام خانه

بي ترانه بي بهانه

شايدم " گم كرده باشه....

همگي ميگذرند...

چتردارن به دست...

تانباردباران"برسروصورتشان...

اما...........

من تنهاورها

زيراين سقف سياه

مينشينم بي تو...

وبه تو....مي انديشم...

گـاهـی بـه تـمـامـی دارایـیـت حـسـودی میـکـنـم بـه تـخـت خـوابـت . . .

بـه بـالـشـتـی کـه در آغـوش مـیـگـیـری . . .

گـوشـی مـوبـایـل هـمـیـشـه هـمـراهـت . . .

سـویـیـچ مـاشـیـنـت آری مـن . . . حـسـودم . . . !

یـه حـس حـسـادت دوسـت داشـتـنـی . . . !

به خدا عشق به رسوا شدنش می ارزد

و به مجنون و به لیلا شدنش می ارزد

دفتر قلب مرا وا کن و نامی بنویس
سند عشق، به امضا شدنش می ارزد

گر چه من تجربه ای از نرسیدن هایم
کوشش رود به دریا شدنش می ارزد

کیستم؟ باز همان آتش سردی که هنوز
حتم دارد که به اِحیا شدنش می ارزد

با دو دستِ تو فرو ریختنِ دم به دمم
به همان لحظه برپا شدنش می ارزد

دل من در سبدی، عشق به نیل تو سپرد
نگهش دار، به موسی شدنش می ارزد

سالها ... گر چه که در پیله بمانَد غزلم
صبرِ این کرم به زیبا شدنش می ارزد

یکسال بزرگتر شدم............و ده سال پیرتر.............ده سال تجربه.........و تنهایی...........روزهایی رو پشت سرگذاشتم بدون لبخند............کسایی اومدن توزندگیم ک سعی کردم کنارشون باشم......کسایی ک توجهاتمو اشتباهی برداشت کردنو........
روزای سختی ک گذشت و خیلی ها فهمیدن همیشه تنهایی خوب نیس........بدون رفیق نمیشه بود....دلم بیحوصله بود...وهست...میخواستم همه چیزو تنهایی ول کنم و برم.......اما ترسیدم............ی جایی ی وقتی یکی......صدام کنه نباشم بگم جانم.......ازاولی ک اومدم جایی تاحالا هنوز دوستای فابریک خودمو دارم..اونا ک اسممو رفیق میزارن..کسایی ک نمیدونین کی هستن و شایدم هیچوقت نبینینشون............من بهشون احترام میزارم.......