هرگز نفهمیدم فراموش کردن درد داشت یا فراموش شدن …
به هر حال دارم فراموش می کنم فراموش شدنم را …

گفتمش بی تو دلم میمیرد / گفت با خاطره ها خلوت کن ..... گفتمش خنده به لب میمیرد / گفت با خون جگر عادت کن گفتمش با که دلم خوش باشد/ گفت غم را به دلت دعوت کن....گفتمش راز دلم را چه کنم / گفت با سنگ دلم صحبت کن

دوباره شب.......

دوباره خواب.........

دوباره رویا..........

بازم شب شد همه جا تاریک تاریک هیچ صدایی شنیده نمی شه جز......

جز صدای قلبم....قلبی که همه ی تپش هاش با هر تپش کوچک قلب تو اغاز می شه....

محبت به نامرد ، کردم بسی / محبت نشاید به هر نا کسی

تهی دستی و بی کسی درد نیست / که دردی چو دیدار نامرد نیست

تا چه خاطره ای باشه

آب میریزی روشون