نــــــــــــــــه چشاش نـــــــــــــه

خو چیه با اون چشای عسلیش...مرد باید چشاش مشکی باشه نهایتش میشی...

نــــــــــــــه فقط چش رنگی

متینا محلش نده...بیا کمک کن چشاشو در بیاریم...

حرف هایمان از دهان افتاده

به سان چایی سرد

در شامگاه زمستان...

تمام لحظه های زندگی را

هزاران هزار بار نشخوار می کنیم

و این جهان است

و این زندگی است

و این ماتم است

که همچون تردی گلبرگ خشک شده ی لای کتاب

تازه مانده است و

ما را میخورد!

قسم به آب و ابر

قسم به خواب و برف

قسم به طعم گس خرمالوی سال پیش

ما

زاده ی مادری به نام "درد"ایم

در دنیایی از ریشه ی پستی

و در جهنمی که مال دنیایی دیگر است.

تمام حضورمان

به اسارت بهت زدگی "درد" رفته است

و قدم هایمان

از سر ناچاری حرام می شوند.

ما موجوداتی درمانده ایم

که آدم برفی ها

آغوششان را

برایمان باز گذاشته اند!

زحمت کشیدی کپی کردی ممنون

عجبا. حالا بیا مرام بزار. من خیلی از متنامو خودم مینویسم . ای بابا

عجب !!! پس میگم ساکتی چکار میکنی نگو تو اون ساکتی میشینی این چیزارو مینویسی

کی جرات کرده در ب در منو کتک بزنه؟

کیانا منو ژد

ايــــــ دروغگو.....