قیصر امین پور
متولد: 2 اردیبهشت 1338
اهل: گتوند، دزفول
ساکن: دیار باقی
صفحه مجازی: سایت قیصر امین پور
کتابها: 1- تنفس صبح 2- در کوچه آفتاب 3- مثل چشمه ، مثل رود 4- ظهر روز دهم 5- آینه‏ های ناگهان 6- گل‏ها همه آفتابگردانند 7- گزینه اشعار « مروارید » 8- بی بال پریدن 9- طوفان در پرانتز 10- به قول پرستو « مجموعه شعر نوجوان » 11-سنت و نو آوری در شعر معاصر 12- دستور زبان عشق

معرفی: دوم اردیبهشت 1338 - تولد در گتوند ‌خوزستان. 44 - 1343 - تحصیل در مكتبخانه 49-1345 – تحصیلات ابتدایی در گتوند 57-1350 – تحصیلات دوره راهنمایی و دبیرستان در دزفول 1357- پذیرفته شدن در رشته دامپزشكی دانشگاه تهران 1358- انصراف از رشته دامپزشكی و ورود به دانشگاه تهران ، همكاری در شكل گیری حوزه اندیشه و هنر اسلامی 71-1360 – دبیری شعر هفته‏نامه سروش 62-1360 – تدریس در مدرسه راهنمایی 1363 – انتشار كتابهای ”تنفس صبح ”و” در كوچه آفتاب” 1363 – تغییر رشته به ادبیات فارسی دانشگاه تهران 1365 – انتشار ”طوفان در پرانتز” ( نثر ادبی ) و منظومه ”ظهر روز دهم” ( برای نوجوانان ) 1366- بیرون آمدن از حوزه هنری ، آغاز دوره كارشناسی ارشد ادبیات 1367 – سردبیری ماهنامه ادبی – هنری سروش نوجوانان و آغاز تدریس در دانشگاه الزهرا 1368- انتشار ”مثل چشمه مثل رود” ( برای نوجوانان ) ، جایزه نیما یوشیج ( مرغ آمین بلورین ) ، همكاری در تشكیل دفتر شعر جوان 1369 – آغاز دوره دكترای ادبیات فارسی 1370 – انتشار ”بی بال پریدن” ( نثر ادبی برای نوجوانان ) ، آغاز تدریس در دانشگاه تهران ، انتشار ”گفتگو‏های بی گفت و گو” 1372- انتشار ”آینه‏های ناگهان” 1375- انتشار ”به قول پرستو” ( برای نوجوانان) 1376- دفاع از رساله پایان‏نامه دكترا با عنوان ”سنت و نوآوری در شعر معاصر ” 1378- انتشار ”گزینه اشعار” 1380- انتشار ”گلها همه آفتابگردانند” 1382- برگزیده شدن به عنوان عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی 1383-انتشار" سنت و نوآوری در شعر معاصر" 1385-انتشار "شعر کودکی" 1386-انتشار"دستور زبان عشق"

مرا گرفت به بازی، چه درد جانکاهی!
جز این، نسیم چه کرده‌ست با پر کاهی؟

تمام حادثه این بود: قدر دریا را
تنش به خاک نیفتاده‌‌‌است تا ماهی…

که در حکایت تکراری فراق، کسی
ندیده‌است از این روزگار کوتاهی

سقوط، عزیز زمانش نکرد یوسف را
وگرنه هرکه به لطف زمانه در چاهی…

مراد زیستن ما همین مرارت‌هاست
همین که چشم کنی باز چشم درراهی…

***
نه زندگی که نگفتم چه خواستم جز مرگ
نه مرگ گفت که جز زندگی چه می‌خواهی؟


مژگان عباسلو

شور دیدارت اگر شعله به دل ها بکشد
رود را از جگر کوه به دریا بکشد

گیسوان تو شبیه است به شب، اما نه
شب که اینقدر نباید به درازا بکشد

خودشناسی قدم اول عاشق شدن است
وای بر یوسف اگر ناز زلیخا بکشد

عقل، یکدل شده با عشق، فقط می ترسم
هم به حاشا بکشد هم به تماشا بکشد

یکی از ما دو نفر کشته به دست دگری است
باش تا کار من و عقل به فردا بکشد

زخمی کینه ی من! این تو و این سینه ی من
من خودم خواسته ام کار به اینجا بکشد

حال با پای خودت سر به بیابان بگذار
پیش از آنی که تو را عشق به صحرا بکشد

گفتی: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟
شیرین من، برای غزل شور و حال کو؟

پر می زند دلم به هوای غزل، ولی
گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟

گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا و فال کو؟

تقویم چارفصل دلم را ورق زدم
آن برگ های سبزِ سرآغاز سال کو؟

رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند
حال سوال و حوصله ی قیل و قال کو؟


قیصر امین پور