کاش هر گاه به ماه اسمانت می نگری

مرا میان هر انچه از من به یاد می اوری ، پیدا کنی

عشق با ما نبود

یار همراه نبود

راه هموار نبود

من واو ما بودیم حیف او با ما نبود

آرزوی خورشید کافی برای تو میکنم که

افکارت را روشن نگاه دارد بدون توجه به اینکه روز چقدر تیره است.

آرزوی باران کافی برای تو میکنم که زیبایی بیشتری به روز آفتابیت بدهد.

آرزوی شادی کافی برای تو میکنم که روحت را زنده و ابدی نگاه دارد.

آرزوی رنج کافی برای تو میکنم که کوچکترین خوشی ها به بزرگترینها تبدیل شوند.

آرزوی بدست آوردن کافی برای تو میکنم که با هرچه می خواهی راضی باشی.

آرزوی از دست دادن کافی برای تو میکنم تا بخاطر هر آنچه داری شکرگزار باشی.

مخاطب....

مرا فراموش کنی یا نه،

مرا شروع پنداری یا نه،

مرا باور کنی یا نه،

من هستم.

در خیال تو،

در میان همه خاطرات فراموش شده تو،

در میان همه آرزوهای محال تو،

در میان خوابهای دم صبح،

در میان همه جستجوهای تو برای یافتن چیزی به نام هیچ،

در میان همه آنچه که باید و نباید تو،

من پرسه میزنم.

تنها با امید اینکه روزی فقط احساسم کنی

نه بیابیم و نه ببینیم

فقط باورم کنی...