يک روز گرم، شاخه اي مغرورانه و با تمام قدرت خودش را تکاند و به دنبال آن از برگ هاي ضعيف و کم طاقت جدا شدند و آرام بر روي زمين افتادند.

شاخه چندين بار اين کار را دد منشانه و با غرور خاصي تکرار کرد تا اينکه تمام برگ ها جدا شدند و شاخه از کارش بسيار لذت مي برد.

برگي سبز و درشت و زيبا به انتهاي شاخه محکم چسبيده بود و همچنان در مقابل افتادن مقاومت مي کرد. باغبان تبر به دست داخل باغ در حال گشت و گذار بود و به هر شاخه ي خشکي که مي رسيد آن را از بيخ جدا مي کرد و با خود مي برد. وقي باغبان چشمش به آن شاخه افتاد با ديدن تنها برگ آن از قطع کردنش صرف نظر کرد . بعد از رفتن باغبان مشاجره بين شاخه و برگ بالا گرفت و بالاخره دوباره شاخه مغرورانه و با تمام قدرت چندين و چند بار خوش را تکاند تا اينکه به ناچار برگ با تمام مقاومتي که داشت از شاخه جدا شد و بر روي زمين افتاد باغبان در راه بازگشت وقتي چشمش به آن شاخه افتاد بي درنگ آن شاخه را از بيخ قطع کرد. شاخه بدون آنکه مجال اعتراض داشته باشد بر روي زمين افتاد .

ناگهان صداي برگ جوان را شنيد که مي گفت: اگر چه به خيالت زندگي ناچيزم در دست تو بود ولي همين خيال واهي پرده اي بود بر چشمان واقع نگرت که فراموش کني نشانه ي حياتت من بودم.

سنگفرش همان سنگفرش

و

راه همان راه

فقط

من دیگر من نبودم

***

تمام راههای آسمان را طی نمودم

از نقطه ی به نقطه ی

ومن حالا سایه ی همان نقطه ام

***

گفتم که ، من دیگر من نیستم

***

رنج های نقطه ایم

روی بام

به ناله ی پروانه ی می ماند

هان!بپر!

انگشتانم را به بازی می گیرم پیش چشمانت

ترانه می خوانم

با همان شور

با همان عشق

تو فرزند من نیستی

ولی

من فرزند آدمم

گناه خود را به گردن می گیرم

تا ابد

انگشتانم را به بازی می گیرم پیش چشمانت.

پاکوتا سلام...تو هم سرباز شدی...بسلامتی....تقریبا بیشتر بچه ها دارید میرین...هرجا هستی شاد باشی و سلامت.......گروه #برای مخاطب روزهای شاد....تنی سالم و دلی خوش برات ارزو میکنه......مواظب خودت باش #مدیر

!!