!

اعتماد به نفس یا خودباوری یعنی تکیه بر استعدادها و توانایی هایی خود و نقطه ی مقابل آن یعنی اعتماد و وابستگی به انسان های دیگر. در فرهنگ قرآنی اعتماد به نفس به معنای عزت نفس است و آن یعنی بهره‌برداری از سرمایه های مادی و معنوی انسان و آگاهی و معرفت داشتن به کرامت انسانی و آلوده نکردن این گنجینه عظیم به گناهان و معاصی و نافرمانی ها.



خود محوری یا خدا محوری

انسان ها در این تقسیم بندی دو گروهند : گروهی در زندگی هیچ نقشی برای خود در نظر نمی گیرند و همه سرنوشت خود را در دست خدا می دانند و معتقدند که همه چیز را خدا برای انسان رقم می زند و سرنوشت انسان از قبل بروی پیشانی اش نوشته شده است پیامد این اعتقاد و باور این است که این اعتقتدات مانند غل و زنجیری دست و پای انسان را در در تلاش های اخروی و دنیوی می بندد.

گروه دوم معتقدند که همه سرنوشت ما به دست خود ماست و خداوند هیچ نقشی در زندگی ما ندارد آنان بنا بر آیات قرآنی خالقیت خدا را قبول دارند که منکر تدبیر و مدبر بودن خدا هستند اینان آن قدر به خود و توانایی های خود تکیه و اعتماد دارند که ضعف و فقر خود را فراموش می کنند و همه ی موفقیت های زندگی خود را مدیون تلاش خود می دانند پیامد این اعتقاد غرور و تکبر و در آخر زمین خوردن است زیرا تکیه بر افکار پوشالی و خالی و پوچ،‌ انسان را به زمین گرم می زند امتحان کنید.

آنجا که در دعای ندبه ناله سر داده و می گوییم؛ «أَیْنَ الطّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِكَرْبَلاءَ؟ أَیْنَ الْمَنْصُورُ عَلى مَنِ اعْتَدى عَلَیْهِ وَافْتَرى؟ أَیْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذى یُجابُ إِذا دَعی؟ أَیْنَ صَدْرُ الْخَلائِقِ ذُوالْبِرِّ وَالتَّقْوى؟ أَیْنَ ابْنُ النَّبِىِّ الْمُصْطَفى؟ وَابْنُ عَلِىٍّ الْمُرْتَضى؟ وَابْنُ خَدیجَةَ الْغَرّاءِ؟ وَابْنُ فاطِمَةَ الْكُبْرى؟ بِأَبى أَنْتَ وَ أُمّى وَ نَفْسى لَكَ الْوِقاءُ وَالْحِمى، یَابْنَ السّادَةِ الْمُقَرَّبینَ، یَابْنَ النُّجَباءِ الْأَكْرَمینَ، یَابْنَ الْهُداةِ الْمَهْدِیّینَ، یَابْنَ الْخِیَرَةِ الْمُهَذَّبینَ» انقلاب اسلامی آمده است تا در کنار امام خویش به اقامه عدل و قسط و برپایی حکومت جهانی موحدین در سراسر جهان جامه ی عمل بپوشاند.

این انقلاب چه سر و سرّی با سرمایه داری غربی ست. این انقلاب از جنس قیام کربلاست، ما به سر سودای تجارت دنیا به جای آخرت نیست، بلکه آمده ایم تا در مزرعه دنیا، برای آخرت خویش کمی صالحات الباقیاتِ دفاع از مظلوم و مقابله و مبارزه با ظالم را ثبت کنیم. ما را چه به سیاست تنش زدایی، برای جیفه چند روزه دنیایی. آنان که به دنبال تنش زدایی در روابط بین الملل و حمایت از نمچه سرمایه سالاران خودشیفته هستند، بدانند که در این انقلاب و میان پابرهنگان که حامی و صاحب اصلی این انقلاب هستند، هیچ جایگاهی ندارند.

این مردم می دانند که برای چه چیز انقلاب کرده اند، می دانند و به همین خاطر بود وقتی تعلل دستگاه های مختلف در برخورد با هتاکان روز عاشورا که امروز ندای دولت وحدت ملی و انتخابات آزاد سر می دهند را دیدند، به میدان آمده و تکلیف همه را یکسره کردند و اینجا بود که لیدر جریان اشتباهی از صراحت لحن خویش در دشمنی با انقلاب و ولایت فقیه کمی کاست، زیرا هویت خویش را در خطر می دید.

امروز همان هتاکان به عاشورای حسینی دیروز در نقابی جدید به دنبال فتنه انگیزی آن هم از جنس انتخاباتی هستند با بار دیگر لبخندی بر لب دشمنان این ملت بنشانند و از این طریق به وعده سیاست های تنش زدایی جامه ی عمل بپوشانند، غافل از اینکه ملت همیشه در صحنه ایران با چشمانی تیز بین و بصیرتی عمارگونه مراقب خواص عوام زده هستند و در صورت بروز هر اشتباهی از سوی هر کسی و در هر لباسی، این بار لبیک گویان طومارش را برای همیشه خواهند پیچید.