گذاشتم خیلی حال میده

بالاخره پس از مدتها شرکت پپسی توانست طرح تبلیغاتی خود برای تاباندن لوگوی پپسی بر روی کره ماه که با مخالفت سازمان محیط زیست ملل متحد یو.اِن.ئی.پی مواجه بود را به مرحله ی اجرا برساند. بر اساس این برنامه اولین پروژه ی آزمایشی تابش نور بر سطح کره ی ماه در تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۱۲ (۱۶ خرداد ۹۱) در منطقه خاورمیانه که شرایط مناسب تری را برای انجام این کار دارا میباشد انجام خواهد شد.

زمان دقیق این پدیده غیرطبیعی و جالب شامگاه شانزدهم خرداد 91 به وقت ایران در ساعت 23:30 دقیقه است که در سرتاسر ایران نیز به صورت کامل قابل رویت خواهد بود بطوریکه مدت تابش احتمالا تنها حدود ۱۵ دقیقه به طول خواهد انجامید. در صورت موفقیت کامل پروژه، این طرح تبلیغاتی به صورت رسمی در نقاط دیگر جهان توسط شرکت پپسی و احتمالا دیگر غول های عرصه ی تجارت جهانی اجرا خواهد شد.

با فرارسیدن زمان عرضه سهام هاى “[!] بوک” در بازار بورس، بعضى از محافل به ارزیابى جایگاه این شبکه اجتماعى در جهان پرداختند و به این نتیجه رسیدند که اگر این مجموعه اینترنتى “کشور” مى بود، از لحاظ جمعیت سومین کشور جهان می شد.
به نقل از خبرگزاری ها: شبکه اینترنتى [!] بوک با داشتن بیش از ۹۰۰ میلیون تبعه یا به عبارتى “شهروند” توانسته است از حیث داشتن اتباع، سومین “کشور” جهان تلقى شود، زیرا تنها جمعیت هاى چین و هند بیش از اهالى [!] بوک هستند . آمارها نشان مى دهد که بیش از نصف “اتباع [!] بوک” دست کم روزى یک بار وارد این شبکه اجتماعى جهانى مى شوند. طبق اطلاعات ارایه شده از سوى شرکت “کومسکور” بیش از نیمى از کاربران اینترنت، [!] بوک بکار مى برند و از ۷ دقیقه سیر و سیاحت اینترنتى خود حداقل یک دقیقه را در حال و هواى [!] بوک مى گذرانند.
ایالات متحده امریکا بیشترین کاربران [!] بوک را در خود دارد. در این کشور به تنهایى ۱۶۹ میلیون مشترک [!] بوک وجود دارد. در هند ۵۱ میلیون، در برزیل ۴۵ میلیون، در مکزیک ۲۰ میلیون و در اندونزى ۱۱ میلیون طبق آمار “کومسکور” عضویت [!] بوک را دارند. [!] بوک تقریباً در اغلب کشورهاى جهان بالاترین تعداد کاربران را در میان شبکه هاى اجتماعى دارد. اما در این میان روسیه استثنا است. زیرا در این کشور شبکه هاى “اودنوکلاسنیکی” و “فکونتاکتیه” بر [!] بوک برترى دارند. در کشور چین اصولا [!] بوک ممنوع و بلوکه شده است. در ژاپن، کره جنوبى، ویتنام و لهستان آن گونه که آمار “کومسکور” نشان مى دهد، شبکه هاى اجتماعى دیگرى از حیث تعداد کاربران بر [!] بوک برترى دارند.
جالب است بدانیم که جوانترین میلیاردرهاى جهان کسانى هستند که از طریق [!] بوک توانستند ثروت خود را گرد آورند. یکى از آنها که روز دوشنبه جشن تولد خود را در ۲۸ سالگى گرفت، مارک زاکربرگ مؤسس همین شبکه است. دیگرى داستن موسکوویتز است که از شرکاى مارک زاکربرگ است و تنها ۸ روز از او کوچکتر مى باشد.
نکته دیگرى که در باره [!] بوک گفتنى است، نشر روزانه بیش از ۳۰۰ میلیون عکس از این کانال است. همچنین گفته مى شود که بیش از ۴۸۸ میلیون کاربر روزانه با تلفن ها یا کامپیوترهاى همراه خود وارد قلمرو پرشهروند [!] بوک مى شوند.

گوگل پلاس در حال حاضر بیش از ۱۰۰ میلیون کاربر دارد اما داده‌ها نشان می‌دهد که ما با تنها یک بار متصل شدن به این شبکه اجتماعی، به سرعت علاقه‌مان را برای بودن در آن از دست می‌دهیم.
بر اساس اطلاعات شرکت RJMetrics ، میانگین پست گذاشتن، کامنت گذاشتن و حتی به اشتراک گذاری مطالب در گوگل پلاس کمتر از یک است و این یعنی اکثر پست هایی که در این شبکه اجتماعی می گذاریم هیچ توجهی را به سمت خود جلب نمی کند.
RJMetrics میاگین گذاشتن پست در این شبکه اجتماعی را هر ۱۲ روز یک بار اعلام کرده و گفته است که بیش از ۳۰ درصد افرادی که عضو گوگل پلاس هستند پس از بار اول دیگر علاقه ای به گذاشتن پست ندارند. حتی بعد از ۵ بار پست گذاشتن باز هم ۱۵ درصد احتمال وجود دارد که فرد دیگر پستی نگذارد. این آمارها در واقع اثبات عبارت “شهر مردگان” است که سال گذشته منتقدان این شبکه اجتماعی برای نشان دادن کاهش فعالیت‌های آن به گوگل پلاس لقب دادند.
بر اساس یافته های RJMetrics ، ماه به ماه میزان فعالیت متوسط کاربران گوگل پلاس کاهش پیدا می‌کند و این روندی است که برای کاربران جدید هم اتفاق می‌افتد و گوگل پلاس را روز به روز بیشتر ویران می‌کند.
چه کسی دوست دارد از یک شبکه اجتماعی خسته کننده استفاده کند؟ کاربران [!] بوک باز هم به آن سرمی‌زنند چون مطمئنن هستند دوستانشان کامنت‌ها را می‌خوانند و نظر می‌دهند اما وقتی در پلاس این اتفاق نمی‌افتد چرا باید باز هم به آن برگردند؟
یکی از پژوهشگران Robert Moore نوشته است: به نظر می‌رسد گوگل پلاس برای اینکه بتواند به عنوان تهدیدی جدی جلوی [!] بوک قد علم کند راه درازی را در پیش داشته باشد. احتمالا دلیل مرگ گوگل پلاس هم همین بی توجهی و بی تفاوتی کاربرانش است و در واقع گوگل پلاس در گردابی فرو غلتیده که به نظر می رسد رهایی از آن تقریبا غیر ممکن است. ما وارد آن نمی شویم چون خسته کننده شده و دوستانمان هم چون پستی جدیدی نمی بینند تمایلی به استفاده از آن ندارند. در حال حاضر یکی از بزرگترین چالش های گوگل این است که قبل از اینکه خیلی دیر شود بتواند مشکل گوگل پلاس را حل کند.