یـادتـان باشـد لبـاس مشـکیم را تـا کنید
گوشه ای از قبر من این جامه را هم جا کنید

کـاش من در شام تاسوعا بمیرم تا شما
خرجـیم را نـذر خـرج ظـهر عاشـورا کنید

هم کفن دارم وَ هم قومی که خاکم می کنند
پس فقط هنگام دفنم یـاد آن « آقـا » کنید

از صـدای نـالـه ها و گـریـه هـای مـادرم
بیشــتر یـاد ِ غـم صـدیقه ی کبـری کنید

آه من مُردم ولی یک کربلا قسمت نشد
پـیـش مردم مایلم این نکته را حاشا کنید

مـرگ مـن آمـد ولی آقا نیامـد، حیـف شد!
فرصـت دیـدار را شایـد شما پـیـدا کنید

یا حسین(ع)

ابرو مه و خورشید و فلک گریان است/
دریا به خروش آمده و طوفان است/
با سوز و گداز نوحه می خواند باد/
زنجیر زن دسته ی ما باران است/