میدونی من مُسِر به گفته های پیشم دشمنای ما دلیل افت ما نمیشن

خفته هاى ديشب حالا بيدار ترينن همه درا قفل بود من از ديوار پريدم

ببین دستم قصه هارو مینویسه میگه بایه خودکار که عینه تیغِ تیزه اینه ، که مینویسِ میگه از کینه ای که پیره ولی ، یه سمت پیشرفت سینه خیز میره ....

رحمت به اون کسیکه پشتمه بشمار
لعنت به اون کسیکه دشمنه بشمار
رپ نردبون رشدمه تو چشمام 
و مقصد که توی مشتمه به اجبار
هستم تو شوک روز های قدیمو
ولی هنوزم میکنم شکر اوستای کریمو

تو این گروه از یاس باید بزاریم ...

بلی حمید

; ) مرسی گروه خوبی هس ... حتما می یام ...

خوشحال میشیم