بُغضم شکست ..

به فریادم رسد..

چرا؟

و تو خاموش به کناری نگران هستی ... که چرا این دونفر خود را عاشق و معشوق میپندارند ... فارغ از این درون عشق سینه ایی میسوزد ... که نه نه سرمست ز پندار دروغینش هست ... و خسته ز بیداری دوشینش ... گمنام

من گریزانم از این خسته ترین شکل حیات

و از این غربت تلخ

که به اجبار به پایم بستند

می گریزم از شب

می گریزم از عشق

و تو ای پاک ترین خاطره ها

همه جا در پی تو می گردم...

تـــو. . .


هــر جــا و هــرکجــای جهــان کــه باشــیــــ


بــاز بـه رؤیاهــای مــنـــ بــازخـواهــی گشتـــ


تــو مــرا ربــوده، مــرا کُشتهـــ


مــرا بــه خـاکستــرِ خــواب ها نشــانـده ایـــ


هــم از ایــن روستــــ کــه هــر شبـــ


تــا سپیــده دم بیــدارمــــ . .

این شعره؟؟؟
خیلی اشناس برام

رویا هایی هست که هرگز تعبیر نمی شوند…

اما همیشه شیرین اند…

مثل رویــــای داشتن تـــــــو…

مثل غرق شدن من ،در بوسه های داغ و تب دار تــــــــو…