بُغضم شکست ..

مـن از مـرز تـمامے کلمـات گـذشتـمـ
از کنــار عـریـانـے و عشق ...
نـشانـے خـانـه امــ را بـراے تـنهایـے خـیابـان هـا خوانـدمـ
و چه زود پـیر شدمـ (!)
درایـن خـواب نـاهمـوار
هـذیـان را دیـدمــ
کابــوست را بـر زبـان آوردمــ
سوخـتمـ
بیـهودهـ خـاکستـر شدمــ
مے خواستـمــ بـه گرماے یـک رویـا فرو رومــ
در زمستـانـت سقـوطـ کردمــ (!)

میـشه یـک دلـخوشے کـوچک هـست
آخــر قـصه هــاے شـب هــاے بـیخـوابــے
همیشـه کـه نـبـاید خوش بـگذرد (!)
مـگر نــمے دانـے ؟
هـمیـن کـه دلـت را خوش کردهـ اے بـه یـک " فــردا " ...
همـیـن کـه خـواب ...
هـنـوز هـم گـاهے
زورش بـه دلـهرهـ هـایـت مے رسد
همـین کـه ...
گاهـــے .. بـهت زدهـ .. مـچ خودت را مے گیـرے
بـه وقـت یـک لبـخند
بـس نیست ؟
بـاور کن
همـیشه همــ امـید چیز عجیبـے نیست
همیـن هـاست که ...
دلمـ را خوش کردهـ امــ بـه روزهـایـے ...
کـه شایـد اگر "خوش " نـمے گذرد
امـا ...
دارد کـه مے گذرد ...

نـامـِ سال‌هـا انـتـظـار و نـقشـ‌ه
بـراے وصال و زندگے زیـر یـک سقف را
بگذاریـد عشق (!)
عشـق مـاورایـے ... اصلـاً عشق مـتعالے !
فـقطـ ،
تـو را بـ‌ه جـان ِ هـمان عشقے کـ‌ه بـ‌ه‌ آن دل بـستـ‌ه‌ ایـد ،
بـا "دوست‌ داشتن " کارے نـداشتـ‌ه بـاشیـد (!)
لـطفا دست از سر ِ ایـن واژهـ بـرداریـد
و از آن مثـلث کـذایے بـیرون‌اش کنیـد .
بـگذارید واژهـ اے بـرایـمان بـماند.
بـراے روزے کـ‌ه
"بےخودخواهے "
"بےخواستن "
"بـدون حس مالـکیـت"

بـتوانیـمـ بـ‌ه‌ کسے بـگوییـم:
" دوستـت‌دارمـ "

رنــگها همـه مـردهـ اند از نـگاهـ من
و هـرچقـدر همـ کـه بـرومـ
جادهـ همیـن است کـه هست !
نمے تـواند غیر از این بـاشد
و بـاور کنے یـا نه
مـن دست کشیدهـ ام از آرزو کـردن
و قبول کردهـ امـ
کـه تـکرار قله هـا
تنـها در نـمودار سینوس امکان پـذیر است !
و قلـه ای که از آن گذشتمـ
هـرچند بـه آن بلندے که می خواستمـ نبود
گذشـت و رفت ...
از این لحظـه بـه بعـد هرچـه بروم
تنها سراشیبے استـــ .....