سراب
خدایا مرا از خودم رها کن .... هـیـچکـس مــرا انــدازه ی خــودم آزار نـــداد ....
سراب
من که یک عمر گمان می کردم تنهایم .... نمی دانستم به اندازه یک مجلس ختم دوستانی دارم ....
سراب
خدایا .... از تجربه تنهاییت بگو این روز ها سراپا گوشم ....
سراب
دیگر بوی آدمیزاد نمی دهیم .... گرگ ها هم برای خوردنمان ناز می کننند
سراب
می خواهم بنویسم ولی از چه ؟؟ این روز ها هیچ چیز سر جای خودش نیست حتی خودم ....
سراب
یکی بود هیچ کس نبود .... گفته بودم قصه من شنیدن ندارد
سراب
گاهی آدم میماند بین بودن یا نبودن ! به رفتن که فکر میکنی اتفاقی میفتد که منصرف میشوی .... میخواهی بمانی رفتاری میبینی که انگار باید بروی ! این بلاتکلیفی خودش کلی جهنم است ...
سراب
وقتی تمام زندگی ات شده باشد.. جز آغوشش ... پناه دیگری نداری... حتی اگر از خودش دلگیر باشی...!
سراب
آنقدر با تنهایی انس گرفتم که دیگر زبانش را می فهمم ! و فهمیدم تنهایی هم می تواند عشق خوبی باشد به شرط اینکه درکش کنم ...
سراب
دلم نم نم باران را می خواهد .... خوش به حالت آسمان چه بی ادعا بغضت را خالی می کنی .....
سراب
آسمانی هم باشی مرگت در بستر زمین است چه برسد زمینی باشی و .....
سراب
دلم تنگ شده برای کودکی هایم ... و اشک هایی که بند می آمد با یک آب نبات چوبی ...
بازدید
این ارسال را بازنشر کرده است.
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
4 
