که ستاره ها شب را برایم روشن خواهند کرد

یادَم باشد که قاصدکی دَر راه اَست،

که بهار نزدیـــــــک است

که فَردا مُنتظــرم می ماند،که من راه رفتن

می دانَـــم و دویــــدن،

و جادِه ها قدم هایم را شُماره خواهَند کرد

اگر روزی دلم گِرفت یادم باشــد که خُدای من

اینجاست هَمین نَزدیکیها،و مَن، تنها نیستَم................

شعر، قصه ی موهای توست

فـــدای حــآفظـه اتـــــ

گفـــــتم مـــزاحــم نشـــم ی ِ وقت
ســـلام بر تو ای دوستـــــ

والا منم همیشه حرفم به آزی همین بوده..این خود آزی ازش بپرس من اینو چندبار بهش گفتم....

چشم صدفم منم عوض میکنم.