هيچ كجا نيستم!

نه در قهوه خانه پراز چوبهای رنگی

نه كنار پنجره

پر از گلدانهای كوچك سنگی

نه رها شده در دامنه بلندترين كوه جهان



هيچ كجا نيستم من!



نه مادری دارم

بوی ريحان و نان تازه بدهد

وقت ناهار

نه پدری كه برايم تار بنوازد

صدفی

آخ #دلم ، آخ #دلم هواتو کرده نازنینم
نمی خوام بی #تو #دنیا رو ببینم

اوج پاستيل خوري و دیگر هیج

آدمها غمهایشان را با لفظ سلامتی جرعه جرعه مینوشند تا مِریِشان آتش بگیرد

کی؟

شبت خوش