ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻨﺠﻮﺭﯾﻪ...

ﺗﺎ ﻣﯿﺎﯼ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﻨﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ؛
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﺁﺷﻔﺘﮕﯽ ﻭ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻣﯿﺮﺳﻪ ...ﯾﻪ ﻣﻬﺮﺑﻮﻥ
ﺍﻭﻟﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ ﻣﯿﮕﯽ ﺍﯾﻨﻢ ﯾﮑﯽ ﻣﺜﻞ ﺑﻘﯿﻪ ﺍﺳﺖ

ﺍﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﻭﻗﺖ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ﺭﻭﺯﻫﺎﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ ﻗﺸﻨﮓ ﮐﺮﺩﻩ
ﭼﻘﺪﺭ ﺻﺒﺤﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﭘﺎ ﻣﯿﺸﯽ
ﭼﻘﺪﺭ ﺷﺒﻬﺎ ﺑﺎ ﺷﺐ ﺑﺨﯿﺮﺵ ﺁﺭﻭﻡ ﻣﯿﺨﻮﺍﺑﯽ ... ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺮﺣﺎﻟﯽ

ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯ ﺗﻪ ﺩﻝ ﻣﯿﺨﻨﺪﯼ ﻭ ﺷﺎﺩﯼ
ﭼﻘﺪﺭ ﺧﻮﺑﻪ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻩ ﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﯼ
ﺍﻣﺎ ﺍﻭﻧﻢ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﻣﺜﻞ ﺑﻘﯿﻪ ﻣﯿﺮﻩ ﻭ ﺗﻮ ﺩﺍﻏﻮﻥ ﻣﯿﺸﯽ

ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭﺯﻫﺎﺕ ﺳﯿﺎﻩ ﻣﯿﺸﻪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﯽ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﻭ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻣﯿﺸﯽ
ﺍﺻﻼ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﮕﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﭼﯿﮑﺎﺭ ﻣﯿﮑﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺍﻻﻥ ﺑﺮﺍﺕ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺗﻠﺨﻪ
ﺍﻭﻧﻮﻗﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻝ ﺍﺣﻤﻘﺖ ﻣﯿﮕﯽ : ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩﯾﻢ ﻭ ﭼﯽ ﺷﺪ

دلتم براش تنگ میشه
ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻠﯽ ﺑﮕﺬﺭﻩ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﮔﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻃﺒﯿﻌﯽ

خیــــــــــلی زیاد و بهشم میگم خنده خرسی

سلام صدف جان ..سلام صدف جان ..


خوبی .....من اینجا خصوصی ندارم ...مراقب خودت باش عزیز...سلام صدف جان ..سلام صدف جان ..


خوبی .....من اینجا خصوصی ندارم ...مراقب خودت باش عزیز...