اخی

نه تومی مانی ونه اندوه نه من
ونه هیچیک ازمردم این آبادی
به حباب نگران لب یک رودقسم
وبه کوتاهی ان لحظه ی شادی که گذشت
غصه هم میگذرد..
انچنانیکه فقط خاطره ای خواهدماند
لحظه هاعریانندبه تن لحظه ی خودجامه ی اندوه مپوشان هرگز...