می گویند حرام است نگاه کردن به چشمانت حد شرعی دارد اگر صدای خنده ام در هوا بپیچد اگر دستانت را بگیرم آنکه احکامم را می نویسد غریزه را می فهمد خطبه را،مهریه را،صیغه را،سند را تو را کور می نویسد مرا لال آنکه آفریدگار عشق را به عشق بهشت می ستاید و بس…
سفر کرده کجا رفتی؟ چرا تنها؟ جرا بی من؟ نگفتی سخته دلتنگی؟ نگفتی زوده این رفتن؟ به دنبال چه پایانی خلاف جاده ایستادی؟ چرا تا عادتت کردم به فکر رفتن افتادی؟ کجای قصه بد بودم؟ کجای قصه بد کردم؟ نمیدانم…