Sajad
یکدیـــــگر را گـــم کرده ایم تا یکـــی دیگر را پیـــدا کنیــــم به همیـــن ســ ــادگـــی.....
Sajad
می دانی... مادر که نباشد اول از همه بابای خانه یتیم می شود!
Sajad
من فعل نیستم که صرفم کنی! اسم هم نیستم که صدایم کنی! من شخصم . . . نه اول شخص . . . شخص مفردی که جمع تو شده! و امید دارد آخر شخص مفردت باشد . . .
Sajad
می خوام برگردم به کودکی .....ولی حیف کفشام برام خیلی کوچیکه..
Sajad
تنهایی را ترجیح میدهم به تن هایی که روحشان با دیگریست . . .
Sajad
تنهایی هم مد شده... همه به هم خیانت می کنند... و بعد داد می زنند که تنهایم!!!
Sajad
زخــمهـایــم به طعنـه مـی گــوینــد : دوستــانــت ، چـــقدر بـــانمـــک انـــد !!
Sajad
بـَعضـے خـاطـ ـ ـــرات مـِثـ ــــل مـين هـاي عَـمـ ـــل نـَكـــ ــرده تــوي روحــتــ ـــ كاشـتهـ شـُـ ــده اند با يكــ ــــ حــَرف ميـتـركـانـ ـــدت
Sajad
در باز و بسته شد حتما باز، باد شوخی اش گرفته ...ادای آمدنت را در می آورد . . ./
Sajad
دعــا نکنــ مادربزرگــ نمـی خواهمــ پیر شومــــ.... جوانـــی که خیـــــــری نداشتـــ... پیریـــ هم پیشکــش خودتـــان...