به تازه كردن اندوه من می‌آيند، آه...
مسافران كه هر از گاه می رسند از راه

نمانده است تو را هيچ ياد يار و ديار
نمانده است مرا هيچ غير آه و نگاه

نشسته است به راهت هزار چشمِ سپيد
تو دل به راه‌ ندادی هزار سال سياه

من آه مي‌كشم و باز بيشتر شده است
مهِ زمين و دم آسمان و هاله ماه

حساب روز و شب و سال و ماه دستم نيست
تو خود به ياد بياور قرار خود را گاه

گمان مبر كه دگر بی‌ تو زنده خواهم ماند
به عزت و شرف لا اله الا الله...



محمدمهدی سیّار

مرا ببر به دیاری که عشق خسته نباشد

همیشه کشتی عاشق به گِل نشسته نباشد

در این دیار که حتی بهار داس ‌به‌ دست است
عجیب نیست اگر درد دسته دسته نباشد

نمانده پنجره‌ای باز، رو به عشق ببندند
دری نمانده بکوبیم، باز بسته نباشد

چه طور بگذرم از کوچه‌های دلهره‌آور؟
که عاشقی نشنیدیم سرشکسته نباشد

اگر پسند دل دوست در شکستن دلهاست
بدا به حال دلی که از او شکسته نباشد

-مژگان عباسلو

اصل جنسه...