پيامبر صلى الله عليه و آله:

أَتَدرونَ مَا الغيبَةُ؟ قالوا: اَللّه وَرَسولُهُ أَعلَمُ، قالَ: ذِكرُكَ أَخاكَ بِما يَكرَهُ قيلَ: أَرَأَيتَ إِن كانَ فى أَخى ما أَقولُ؟ قالَ: إِن كانَ فيهِ ما تَقولُ فَقَدِ اغتَبتُهُ وَإِن لَم يَكُن فيهِ ما تَقولُ فَقَد بَهَتَّهُ؛

آيا مى دانيد غيبت چيست؟ عرض كردند: خدا و پيامبر او بهتر مى دانند. فرمودند: اين كه از برادرت چيزى بگويى كه دوست ندارد. عرض شد: اگر آنچه مى گويم در برادرم بود چه؟ فرمودند: اگر آنچه مى گويى در او باشد، غيبتش كرده اى و اگر آنچه مى گويى در او نباشد، به او تهمت زده اى.

(الترغيب و الترهيب، ج3، ص515، ح31)

خدافظ.........

الهی نابود بشن این آل خلیفه .....

انشاالله ...

به چی ربطش بدم که درک کنی؟؟؟؟ بگو همونجوری برات بگم .

در امتداد خزان ، روزها زمستانی

و در غیاب شما ، آفتاب زندانی

جسارت است ولی یک سوال می پرسم

چقدر در پس پرده حضور پنهانی ؟

ببین برای شما جمعه ندبه می خوانند

نوادگان زمین خسته از پریشانی

چه وقت میرسد آقا نگاهتان باشد

برای شب زدگان آیت غزل خوانی ؟

چرا نمی رسی ای منتقم ببین امروز

به نیزه ها شده قرآن به دست شیطانی

دوباره پنجره ها ، زل زدن به غربت شهر

در انتظار شما ای طلوع پایانی

گفتند صبح آمدنت صبح دیگری‌‌ست


صبحی که در ادامه‌اش از هر چه شب بَری‌ست

گفتند صبح جمعه‌ای از راه می‌رسی

جمعه برای آمدنت روز بهتری‌ست

هر روز هفته را به خودم قول می‌دهم

بعد از گذشت آن همه... این جمعه، آخری‌ست

از شنبه تا سه‌شنبه جهانم هوایی است

روز سه‌شنبه در دل دیوانه محشری‌ست

از شنبه تا سه‌شنبه برایم سه‌شنبه است

رو به جهان بسته‌ام این روز چون دری‌ست

(در می‌زنم) ـ کجاست کسی که... و این تویی

مردی که در نگاهش نور پیمبری‌ست

پس، از در سه‌شنبه گذر می‌کنم و بعد

به جمعه می‌رسم (نه... نه... این روز دیگری‌ست)

جمعه بدون آمدنت سخت مضطرب

این روزِ تلخِ بی تو، شب زجر آوری‌ست

هر هفت روز هفته‌ام از اشک پر شده

چشمم درون بستری از اشک بستری‌ست

از شنبه تا سه‌شنبه و جمعه... کدام صبح؟

گفتند صبح آمدنت صبح دیگری‌ست

سلام فهيم جان خوبي؟

منم که عصمت الله و، به ساق عرش زیورم / حبیبه خدا منم، حباب نور داورم


رضاى من رضاى او، ولاى من ولاى او /که من ولیة الله و، ز هر بدى مطهرم


على است نفس احمد و حقیقت محمدى /منم که بضعة النبى و، با على برابرم


به تخت اقتدارشان، نشسته‎ام کنارشان /به تاج افتخارشان، یگانه است گوهرم


بجز محمد و على، که نور ما بود یکى/ ز انبیاء و اولیاء، خدا نموده برترم


نبى چو گفت بر ملا: اگر نبود مرتضى /ز اولین و آخرین، هر کسى نبود همسرم


على، شهاب ثاقب و منم فروغ زُهر وى / با اوج عصمت و حیا، به هر زمان منورم


نهال عشق ایزدى، بهار حسن سرمدى / شکوفه محمدى، عطاى رب و کوثرم


حسین با حسن مرا، دو گوشوار زینتند/ على است طوق گردنم، محمد است افسرم


محمد و على و من، چو اصل و ام خلقتیم / منم که باب خویش را، درین مقام مادرم


فدک چه جلوه‎اى کند، به پیشگاه دولتم / که مالکیت جنان، به کف بود چو حیدرم


علیه غاصب فدک، از آن قیام کرده‎ام/ که راه پر جهاد حق، نشان دهم به دخترم


"حسان" بود مودت رسول و آل مصطفى / امید برزخ من و، پناه روز محشرم

شهادت سنگ را بوسیدنی کرد

شهادت خاک ها را دیدنی کرد

در آنجایی که عقل و علم ماندند

شهادت عشق را فهمیدنی کرد

از اینجا آسمان را می توان دید

از اینجا عرشیان را می توان دید

نگویی بال پروازم شکسته ست

از اینجا نردبان را می توان دید


شلمچه اشک ها را بی ریا کن

دوباره قلب ما را باخدا کن

تو ما را عاشق خود کرده بودی

شلمچه عاشقانت را دعا کن


دل من در شلمچه ماند با تو

هزاران بیت غربت خواند با تو

نمی گنجد شهادت در دوبیتی

چگونه می توان فهماند، با تو

شهدا را بچه‌هاي خودمان در منطقه شلمچه عراق در حضور عراقي‌ها كشف كرده بودند و تحويل عراقي‌ها داده بودند تا در مراسم تبادل، به طور رسمي وارد خاك كشورمان كنيم.

اسامي شهدا مشخص بود. روز مذاكره كه روز قبل از تبادل در شلمچه صورت گرفت، ژنرال «حسن الدوري» رئيس كميته رفات ارتش عراق گفت: چند شهيد هم ما پيدا كرده‌‌ايم كه تحويلتان مي‌دهيم و به فهرستتان اضافه كنيد. يكي از شهدايي بود كه عراقي‌ها كشف كرده بودند، گمنام بود. هويتش معلوم نبود. سردار باقرزاده پرسيد: از كجا مي‌گوييد اين شهيد ايراني است؟ اين شهيد هيچ مدركي دال بر تشخيص هويت نداشته! پاسخ عراقي‌ها جگرمان را حال آورد و هويت شهيدانمان را هم به عراقي‌ها و هم بار ديگر به ما يادآور شد. ژنرال بعثي گفت: همراه اين شهيد پارچه قرمزرنگي بود كه روي آن نوشته شده «يا حسين شهيد». از اين پارچه مشخص شد كه ايراني است!

بله، حتي دشمن هم ما را با عشقمان به حسين(ع) مي‌شناخت.

برای کجا؟حقوق داره؟اگه حقوق داره من میام