#آدم هایی هم هستند در این دنیا که هیچ چشم داشتی به #زندگیت ،مالت، #تحصیلاتت ندارند.. این ادم ها #زندگی را در لبخندی از تو،مهربانی کردنت،بودنت می دانند.. #دوست داشتن و دوست داشته شدن برایشان کافی است.. #محبت.. و این آدم ها را همیشه #فکر می کنیم که #قدرشان را می دانیم اگر یک روزی وارد #زندگیمان بشوند.. اما به تو می گویم اینطور نیست..در مقابلشان #قدر نشناس ترین آدم ِ #زندگی اش می شویم.. این آدم ها که به #زندگیمان می آیند فراموش می کنیم که مهربانی یعنی چه.. به #سرعت نور دور میشویم.. تنهایشان می گذاریم.. ذره ذره روحشان را خرد می کنیم که تنها که در #خیابان می روند #اشک هایشان #صورتشان را می پوشاند.. و این جواب ِ تمام ِ #سادگی و #دوست داشتن است که بی هیچ چشم داشتی #نصیبشان میشود من #دوستتون دارمــــــــــــ بدونه هیچ #چشمــــــــــــــ داشتی
من خــدایی دارم که در این نزدیکی ست... مهربان.. خوب.. قشنگ.. چهره اش نورانی ست... گاهگاهی سخنی میگوید با دل کوچک من... ساده تر از سخنِ ساده من... او مرا میفهمد.او مرا میخواند... نام او ذکر من است در غم و در شادی.. چون به غم می نگرم، آن زمان میخندم؛ که خــدا یار من است ، که خــدا یاد من است.... او خــدایـی ست که مرا مــیــخــواهــد....