ehsan
دفترچه قسطهایم را ورق میزنم.. تمامی ندارد!! تا اخر عمر بدهکار رحمتت هستم ای خدای مهربان
ehsan
چقدر سخته زنده اي ولي زنده بودنت از صد بار مردن بدتر باشه. چقدر سخته وقتي درد داري نميتوني به كسي بگي. چقدر سخته تو گلوت يه دنيا فرياد باشه ولي رو لبات مهر هميشگي سكوت باشه
ehsan
كاش قلبم درد پنهاني نداشت چهره ام هرگز پريشاني نداشت كاش مي شد دفتر تقدير عشق حرفي از يك روز باراني نداشت كاش مي شد راه سخت عشق را بي خطر پيمود و قرباني نداشت
ehsan
پشت ديوار محبت خيانته! مواظب باش به هر ديواري تكيه ندي
ehsan
هنوز در پی جراح زبر دستی میگردم که سرنوشت مرا به تو پیوند بزند
ehsan
دوست واقعی مانند تاکسی میمونه که تو روزای بارونی کمیاب میشه
ehsan
درد من حصار برکه نيست، درد زيستن با ماهياني است که فکر دريا به ذهنشان خطور نکرده است
ehsan
فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت
ehsan
کیفر شکستن دل من چند جاده غربت و چند آسمان تنهایی است باور کن من هنوز هم به قداست چشمان تو ایمان دارم برای او که وسط قلبش اندازه ی تمام عاشقانه های روی زمین است .
ehsan
مهربانم تو بگو بعد از تو از کدام دریچه ی آسمان به تماشا بنشینم و با کدام واژه عشق را معنا کنم ؟ بی تو همه ی فصلها خاکستری و همه ی ستاره ها خاموشند.
ehsan
هراسی نیست من را خدای غم زاده و خدای عشق پرورده و خدای هجران می میراند و تو را خدای ناز جاویدان کرده بین من و تو تفاوت اندک نیست
ehsan
تو گفتی در مسابقه زندگی گل زدن هنر نیست گل شدن هنر است همه ی هنرم را شکافتم تا گل شدم نمیدانستم استاد پر پر کردن گلی
ehsan
من همچون غربت زده ای در اغوش بی کران دریای بی کسی به انتظار ساحل نگاهت می نشینم
ehsan
با تو بودن قصه شیرینی است
به وسعت تلخی تنهایی
ehsan
هنگام دلتنگي يه وقت نگي اي خدا؛ من يه مشکل بزرگ دارم، بگو اي مشکل ؛من يه خداي بزرگ دارم