؟یعنی هیچ کم یوخدی؟

پس شد 2تا
یکی مجله ی ثمین که شماره ی جدیدش مهرماه میاد تو شهرتون هم میاد 1500تومنه
و هم اینکه اینم از اسیا بخری پشیمون نمیشی
چرا؟
چون اطلاعات زیادی داره......
از این روزنامه های 100 تومانی که نیست ...
اینم شد 2500
جمعا شد 4000 تومن ...
با کرایه تاکسی میشه
5000 تومن

و در نتیجه خریدی و خوندی نظرت رو بگو ........

صدای ماشین که همراه گرد و غبار تو سکوت کوچه بلند شد از پای بخاری جست زد و آمد کنار پنجره. کف دستش را به شیشه بخار گرفته کشید و صورت گردش را به شیشه چسباند. از پشت شیشه برایش دست تکان داد. گنجشک‌ها روی سرشاخه‌های بدون برگ درخت خرمالو به پیشانی سوراخ خرمالوهای رسیده و آبدار نوک می‌زدند.
چشمانش تا جایی که می‌توانستند پسر و نوه‌هایش را در حیاط دنبال کردند. وقتی پسرش که کت و شلوار سورمه‌ای به تن داشت، از کنار حوض بدون آب وسط حیاط گذشت دیگر او را ندید. صدای پایش را روی پله‌ها می‌شنید؛ مثل همیشه آرام و کشدار. دستی به روسری گلدارش زد که آن را زیر گلو سنجاق زده بود. پسر در را که باز کرد و پایش را داخل اتاق گذاشت، پشت به پنجره ایستاده بود. گنجشک‌ها را نمی‌دید ولی صدای جیک‌جیک‌شان و صدای بازی بچه‌ها را در حیاط می‌شنید.
روی انگشتان پاهایش بلند شد. دستش را دور گردن پسر حلقه کرد و او را بوسید.
- خوش اومدی مادر!
ماه‌ها بود که از او و بچه‌ها خبری نبود. شاید برای همین بود که بوسه‌اش را آبدارتر کرد. انگشتان سرد و کوچکش در دست گرم پسر بود و دست در دست هم در اتاق قدم می‌زدند. کنار پنجره که رسیدند بچه‌ها در حیاط گرگم به هوا بازی می‌کردند و گنجشک‌ها از روی این شاخه به آن شاخه می پریدند. آفتاب که از لای شاخه‌های خرمالو روی صورتش می‌نشست، شیرینی خرمالوهای قرمز را که ماه‌ها جلو چشمانش آویزان بودند و آن‌ها را نچشیده بود در دهانش می‌ریخت.
قوری چینی را از روی سماور برداشت و به پسر نگاه کرد. پسر کنار بخاری نشسته بود و به او لبخند می‌زد. استکان کوچکی را که هر شب دستمال می‌کشید و برق می‌انداخت پر از چای کرد و همراه گلخندی تو سینی کوچک مسی گذاشت. دستش را به کمر گرفت و با دست دیگر سینی را از روی زمین برداشت. به سختی کمرش را نیم راست کرد و آهسته در اتاق راه افتاد. سینی چای را جلو پای پسر گذاشت و کنارش نشست.
- چرا این‌قدر دیر اومدی مادر؟
دلش پر از درد بود. دردهایی که روزها و شب‌ها در تنهایی خانه بارها و بارها با خود واگویه کرده بود و حالا که او در کنارش نشسته بود هیچ کدام‌شان را نمی‌توانست به زبان بیاورد.
به پسر چای تعارف کرد.
- نوش جونت مادر… تازه‌دمه!
دستش را دور گردن پسر انداخت و صورتش را روی شانه او گذاشت. نفس‌های گرم پسر در چین‌های صورتش می‌خزید و قلقلکش می‌داد.
- چایت سرد نشه مادر!