به #علمای ما #مسئولیت

و به #عوام ما #علم

و به #مومنان ما #روشنایی

و به #روشنفکران ما #ایمان

و به #متعصّبین ما #فهم

و به #فهمیدگان ما #تعصب

و به #زنان ما #شعور

و به #مردان ما #شرف

و به #پیران ما #آگاهی

و به #جوانان ما #اصالت

و به #اساتید ما #عقیده

و به #دانشجویان ما نیز #عقیده

و به #خفتگان ما #بیداری

و به #دینداران ما #دین

و به #نویسندگان ما #تعهد

و به #هنرمندان ما #درد

و به #شاعران ما #شعور

و به #محققان ما #هدف

و به #نومیدان ما #امید

و به #ضعیفان ما #نیرو

و به #محافظه کاران ما #گَشتاخی

و به #نشستگان ما #قیام

و به #راکدان ما #تکان

و به #مردگان ما #حیات

و به #کوران ما #نگاه

و به #خاموشان ما #فریاد

و به #مسلمانان ما #قرآن

و به #شیعیان ما #علی(ع)

و به #فرقه های ما #وحدت

و به #حسودان ما #شفا

و به #خودبینان ما #انصاف

و به #فحاشان ما #ادب

و به #مجاهدان ما #صبر

و به #مردم ما #خودآگاهی

و به همه #ملت ما #همت، #تصمیم و #استعداد و #فداکاری

و #شایستگی #نجات و #عزت

#ببخش.


دمت گرم د.ع.ش

چه امید بندم در ابن زندگانی

که در ناامیدی سر آمد جوانی

سرآمد جوانی و ما را نیامد

پیام وفایی از این زندگانی


بنالم زمحنت همه روز تا شام

بگریم ز حسرت همه شام تا روز

تو گویی سپندم بر این آتش طور

بسوزم از این آتش آرزوسوز


بود کاندرین جمع ناآشنایان

پیامی رساند مرا آشنایی؟

شنیدم سخن ها زمهر و وفا، لیک

ندیدم نشانی ز مهر و وفایی


چو کس با زبان دلم آشنا نیست

چه بهتر که از شِکوه خاموش باشم

چو یاری مرا نیست همدرد، بهتر

که از یاد یاران فراموش باشم


ندانم در آن چشم عابدفریبش

کمین کرده آن دشمن دل سیه کیست؟

ندانم که آن گرم و گیرا نگاهش

چنین دل شکاف و جگرسوز از چیست؟


ندانم در آن زلفکان پریشان

دل بی قرار که آرام گیرد؟

ندانم که از بخت بد، آخر کار

لبان که از ان لبان کام گیرد؟

/شعری از دکتر علی شریعتی/

همیشه همینجوریــــــــــــــِ

سلام وحید خان احوال شما؟ از من دلگیر نیستی که؟

یاخچه

سوالی نداری

@هیــــــــــوا