توی این پست کامنتی دادم / احساس کردم میشه ویرایشش کرد و نوشت با اجازه ماه بانو @ماه خواستم به اشتراک بزارم / #ماه مرسی از قلم زیبات که قلم حقیرم ُ مجاب به گفتن کرد / پیروز و پاینده باشی

احوال تلخ ..

تلخ تر از سیگار ..

احوال بد ..

بد بو تر از لاشه ام ..

او عاشق بود ..

من عاشق تر ..

سیگارم را کشیدم ..

پاشنه پایش را کشید ..

من نای مرد بودن را نداشتم ..

گریختم ..

به واژه ها پناه بردم ..

او گریزان

به جاده ها قدم کشید ..

جسمم سرد تر از چشمانش شد ..

به گوشه ای پناه بردم ..

زمان برای افتادن اتفاق رسید ..

روحی باید از خر این جسم پیاده میشد ..

چشم هایم به دنبال رد پایش تاول زده بود ..

ذهنم پشت پلک هایش جا مانده بود ..

محکومم به انفجاری ..

به انقلابی ..

در من منی به کودتا از خواب پریده است ..

که تمام حجم نبودن هایم را احداث میکند ..

من در عمق حادثه ای اسیرم ..

و هیچ فلسفه ای نای انکار این احوال را ندارد ..




ح . ق یـ ـک آدمـ ـ

[لینک]


--------

بازم سپاس فراوان از #ماه بانو @ماه و #فریبای @جوجـ ه فِنچِ متفکر✿◕ ‿◕✿ عزیز بابت کامنتش توی این پست که باعث شد این دو حس مشترک رو تلفیق بدم و این اثر بوجود بیاد