ما چن وخ پیشا طی یک عملیات شهادت طلبانه و از پیش برنامه ریزی شده , پاشدیم رفتیم کنسرت " #احسان-خواجه-امیری" ! گفتیم این " احسان ناله" برامون بخونه! مام بشینیم یه گوشه واس خودمون گریه کنیم ... یُخده دلمون وا شه، یه بسته دستمال کاغذی و یه دیس خُرما هم گذاشتیم پَرِ شالمون، اونجا دست به دست بچرخونیم بین حضار ... ثوابش برسه به روح رفتگانمون ! حالا خوب شد گلاب پاش رو جا گذاشتیم ... این همه راه نبردیم با خودمون (بارسنگینی )... رفیقمون از ب , بسم اله قِری خووووند ... تا خدافظی کرد پاشد رفت و ما رو با یک دنیا سوال بی جواب تنها گذاشت...! حالا من میخوام برنامه ریزی طولانی مدت کنم واسه #داریوش ... فقط میترسم تمرکز کنم روش ؛ از فردا این دایره زنگیه شِینی رو بگیره دستش ! پاشه بره پشت ِ اندی برقصه ... واس چی نمیذارین آدم یه گوشه بشینه غصه شو بخوره ؟