امروز #تولد-مامان ام هست... #مامان-صبورم فدات بشم.مامان واسه همه چی بی نهایت #شرمنده اتم...به خاطر تمام سختی هایی که به خاطر من کشیدی...به خاطر تمام #اشک هایی که برای زندگی من ریختی...به خاطر #سفید-شدن-موهات به خاطر من... هر چی بیشتر فکر میکنم پیدا کردن یه راهی که بتونم باهاش یه گوشه از #زحمات تو رو جبران کنم سخت تر میشه! دکلمه #مادر-میلاد تهرانی

بهت حق می دم دلت از دستم پر باشه
تو هم دوست داشتی پاره ی تنت
مهندس یا دکتر باشه !

تو هم دوست داشتی سر به راه باشم و دنبال دیوونه بازیام نَرم
تو هم دوست داشتی نصیحتم کنی
که هرز نپرم

پشت سرم گریه کردی و جلوم بغضاتو خوردی

یه وقتایی خیلی پشیمون شدی که دنیام آوردی !

. . . من اینا رو می دونم

حتی اگه تا حالا به روت نیاورده باشم

ژستِ آدمای موفق و می گیرم

حتی وقتی که بدجور شکست خورده باشم..

چون تو نباید بفهمی داغونم

بلاتکلیف تر از همیشه م

صد بارم که بیافتم

یه جوری پا می شم......

تا دلت به همینی که هستم خوش باشه

تا فک کنی فرزندت صاحبِ دنیاشه...

تا فک کنی همه چی خوبه

رو به راهه.. معرکه ست !

تا فک کنی هر چیزی که می خواستم تو دستام هست

من خیلی تنهام مادر

تنهاتر از تو

حرفایی که می زنم دروغه!

خوشم به دلخوشیت که فک می کنی دور و برم شلوغه.....

من با آرزوهام زنده م

با راااهی که دوووره

ولی هر جوری هست تا تهش می رم

من خیلی بیش تر از چیزی که عکسام نشون می دن پیرم

خودت خوب می دونی که جز همین شعرا

هیچ چیزِ دیگه ای ندارم

که همشون و بعدِ مرگم واسه تو می ذارم

از دستم دلگیری

از اتاق شلوغم

تخت نامرتبم

از قرصای خوابم و

بیدار موندنای شبم

از اینکه حواسم به خونه زندگی نیست

از این که به حرفات گوش نمی دم وقتی میگی

این اسمش زندگی نیست . . .

از اینکه دنیام یه اتاقه

رویام یه اتاقه

قبرم یه اتاقه ...

از این که هیچی خوشحالم نمی کنه

همیشه غمگینم

از این که هیچ چیز خوبی تو آینده نمی بینم

من موندم و همین تیرای آخر

هدفی که دوووووووووووووره

دورتر از حدِ باور

سخت نگیر..

بغض نکن

بغلم کن مادر !