اگه جرات داری بیا جلو.

جام جهانی چرا؟

شبتون بخیر

و دانه برفهای بسیاری از من سریعتر و جلوترند. من میخواستم اولین برفی باشم که به زمین میرسم اما حالا...) احساس کرد که دیگر رمقی برای ادامه ندارد. دانهی برف با خود گفت: درست است که نمیشود اول باشم؛ اما نمیخواهم که آخر هم باشم. من میخواهم فرود باشکوهی داشته باشم و مثل یک قهرمان، همهی تلاشم را بکنم. کمی آرام گرفت. نفسی تازه کرد و به راه دوباره بازگشت. اندکی بر سرعت خود افزود و از چندین برف دیگر سبقت گرفت. دانهی برف به زمین نزدیک شد. حالا خانهها پديدار ميشدند. سعی کرد آرام و خونسرد باشد. او کودکانی را دید که چشمانشان برق میزد و فریاد میکشیدند (داره برف مییاد). دانهی برف احساس کرد که چقدر از برف بودن خود راضی است. احساس کرد، زبیا و پیروز است. لبخندی زد و آرام بر کلاه آبی پسرکی نشست.

مرسی...عصر شما هم بخیر...