yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
دســـت ، فــــرامــــوش نمـــی کــنـــد ... می دانـی ؟ حـافــظه ی نــــوازش ، از جـنــس ِ حـــــرارتـــــــــ اسـت ...! . . .
yedokhtare 웃
توچنان زیبا شده ای میان شعرهایم, که گمان نکنم خودت هم بدانی این که داری میخوانیش خو دِ تویی...
yedokhtare 웃
دلم بهانه می گیرد ... بهانه ای نمکین ! آخ ، سوختم ... ای دلِ سنگی ! اینقدر نمک به زخم هایم نپاش .......
yedokhtare 웃
تقـــدیــــر ِ مّــــن خــط خــــوردگــــی دارد ...کـــاتــب دودل بـــوده انگـــار …
yedokhtare 웃
آخرین بـاری کـه از تـه دل بـرای رفـتـنـت گـــــریـه کــردم گـفـتـی: تـمـامـش کـن . . . از آن روز بـه احـتـرامـت چـنـان از تـه دل مـی خـنـدم کـه گــاهــی فــرامــوشـــم مـــیـشــود رفـــــتـــــه ای
yedokhtare 웃
صبور باش خدا! هيچ گرسنه اي باقي نمي ماند ... شک ندارم ، همين روزها ، همه ســــــــــــيـــــــــــ ـر ميشوند ؛ از زنـدگـــي ...