yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
دلتنگی هایم بزرگ است! غصه هایم بزرگ تر... شانه هایم کوچکند! دلم کوچکتر... کجاست عدالت؟!
yedokhtare 웃
چه سخت است!!! هم پاییز باشد... هم ابر باشد.. هم باران باشد.. هم خیابان خیس باشد.. امــــــــــا... نه تو باشی ... نه دستی برای فشردن باشد.. نه پایی برای قدم زدن باشد.. و نه نگاهی برای زل زدن....
yedokhtare 웃
نبــــــــودت را آن زمان باور کـــــــردم که ... فاصـــله ی میانِ انگشـــــــتانم ... خالی ماند .......!!
yedokhtare 웃
سخت است… خیلی سخت که وقتی بدانی او کجای زندگی توست! ولی ندانی تو کجای زندگی او هستی….!
yedokhtare 웃
دل ناله کند از من،من ناله کنم از دل.يارب تو قضاوت کن،ديوانه منم يادل..
yedokhtare 웃
من به آرزوی با تو بودنم نرسیدم اما مهم نیست... خدا را شکر تو به آرزوی بی من بودنت رسیدی
yedokhtare 웃
فلــسـفه نـبــــاف شاعـــر! چـــه مـمــکن - چـــه محــال چه جبـــر - چـه اختـــیار چه هـــر کـــووفـــت دیگــــری...؛ او رفـــته اســـت دیــــگر!
yedokhtare 웃
دروغ می گویند... آدمی را از خاک نساخته اند، من خودم یکبار از دست خدا افتادم... و شــــکـــــســـــتــــــم ـــــ!
yedokhtare 웃
نگهداری ازت واسم به زیر سقف این خونه , مث کبریت تو باد و مث شمع تو بارونه
yedokhtare 웃
بـﮧ مـטּ نـگـو [ سيـگــآر ] לּــڪـشــ بـپـرسـ وآسـﮧ ڪـבومـ בرבمـ مـےڪشمــ؟؟! بـپـرسـ اصـلـا چــرآ سيـگــآرے شـבمــ؟؟ مطمــئـטּ بـآشــ اوלּ مـوقعــ פֿـوבتــ بـرآمــ ڪبريتــ مـےڪشي..