yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
مثل آهَن شُدم اِنگـآر یـﮧ تیکـﮧ اَز یـﮧ سنگ ِ سَخت ... نگـآم ثآبت بـﮧ دیوآر ِ شَب و روز گوشـﮧ ی این تخت... دآرم می میرم اَز غصـﮧ یـﮧ بُغضی تو گلوم مونده ...یـﮧ شب آتیشی اَز حسرت همـﮧ اَشکام ُ سوزونده... دلم تآ لب پُر ِ حرفـﮧ برآی دَر، وآسـﮧ دیوآر... هوآی تآزه تر می خوآم شبیـﮧ عطر ِ گندم زار ...
yedokhtare 웃
روزگــــار . . . جوانــــــــی مرا مچالـــــه کرده استـــــ . . . !
yedokhtare 웃
دلمـ مـرگـ میخـوـآهـد بـآ طـ ـعـ ـم گـسِ آرـآمـش ...
yedokhtare 웃
مـــردن هـم هـنـر اسـت ...! مـثـل هـر کـار دیـگـر و مـن در ایـن کـار مـحـشـرم . . . !
yedokhtare 웃
من از همــه ی دنیـــا تو را دست ـچین کردم!
yedokhtare 웃
حرفــ از آرزو نــــزن...! دستــ روی نقطـــه ضعفَ ـمن نذار!