yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
اگــر بــه مـــــردی بــیش از حــد بــها دهــی ؛ دیگر بـرای داشــتنت تـلاش نمـی کند ! نگاهـش سرد می شـود ، کلامـش بـی روح .... دستانــش یـخ زده ! حـرف هایـش بـوی دل مردگـی مـی گیـرد ، و آغـوشـش بـوی هـوس ... !!
yedokhtare 웃
سکوت میخواهم و سیگار... شاید سهم من همین باشد از هفت سین روزگار...!
yedokhtare 웃
گــاهــے عـــمـــر تــلـف مــے شــود ؛ بــﮧ پــاے یـــڪـ اפـــســاس . . . گـــاهــے اפـــســاس تــلـــف مــے شـــود ؛ بـــﮧ پــاےعـــمـــر (!) و چــﮧ عـــذابــے مــے ڪــشــد ، ڪــســے ڪــﮧ هــم عـــمـــرش تــلــف شــده ؛ هـم اפـــســاســـش .
yedokhtare 웃
به زودى تشکیل خانواده میدهم ! خانواده اى کوچک… با خودم و غم هایم…خنده هایم… کودکان کوچک من، خوب بخوابید … پدر نمى آید!
yedokhtare 웃
بــاران .. فـــقط .. همین جایی از قصّه ، که من ایستاده ام می بـــارد ! دو قدم این طرف تر .. دو قدم آن طــرف تر .. همیشه آفــتـاب است !
yedokhtare 웃
تـــــو آرزوی بلـــــــــــــنـــــدی و دســـــــت من كوتاهـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ
yedokhtare 웃
هوس کردم بازم امشب زیر بارون تو خیابون / به یادت اشک بریزم طبق معمول همیشه آخه وقتی بارون میاد رو صورت یه عاشق مثل من / حتی فرق اشک و بارون دیگه معلوم نمیشه