نمی دونم محمد جان حتما اشتباهی شده .....شرمنده به خداااااااااااااااااااااااا

خواهش میکنم عزیزم

نقاشی بچه ای را دیدم ...

خانه ای را با یک پنجره کشیده بود ...

پشت پنجره گل بود ...

و خانه ای که می خندید با دهان گشاد خورشید آسمانش ...

و من دهان رنگی شده ی کودک را بوسیدم ...

به آیه های آسمانی ، پرنده تعارف کنم .

پیامبری باشد ، حسرتم

برای کفر خاکی که

بی آبی عاطفه اش ، چال کرده است

با دستهای گور کنی ... دریا را

- ماهی آبی آسمان باشم - .

و خدایم را ببخشم

اگر بهشتی ندارد برای جهنمی که با دلم ساخته است

شاید با مرگ پرنده

فرشته به آسمان کاغذی کتابها می دوزد .

نخ رستگاری کوتاه مانده است .

می ترسم