yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
اینجا فــقـــط تــو را از نوشته_هایت ” می بینند “… درست دیده ای ، فــقـــط “خوانده ” میشوی بی آنکه بشناسند تـــو را …
yedokhtare 웃
گــــاهـــی مــــی خـــواهــــم از ایــــن تــــن جــــدا شـــوم؛ در کـــالبـــد یـــک نـــامــــرد ظــاهــــر شــــوم؛ تـــا تــمـام نــامـــردان را بـــدرم، بـــه نــیـابـــت از تـــمـام دلــهــایـــی کـــه بـــه نـامــردی شــکـسـتـه_شــد.. چـــه مـــرد چـــه زن !
yedokhtare 웃
مــטּ رانــدِه شده امـ از {بهشتـے} کـﮧ ... פֿــבآ قـولـَش را بـﮧ همـﮧ {بـَنگآنش} داد ! اکنـــوטּ بر "روـے" زَمیــنـَم، زَمینـے کـﮧ بـوـے {نـجآسَتـش} حـَتــے تـا آسمـآטּ {هفتــم} هـم رفتــﮧ ...
yedokhtare 웃
دود سیگار کفاف نمیدهد قلیان بار کن رفیق! خاطره ها زیاد است..
yedokhtare 웃
حال بدی دارم انگار چراغ جادو در دست هایت باشد و بدانی آرزوهایت هرگز براورده نمی شوند با این حال هِی آرزو کنی..
yedokhtare 웃
انقدر غصه دلم خورده که انگار خدا دوسم نداره ....