از حرم یار تا حرم دل، گاهی انقدر فاصله کم می شود، آنموقع که بارانی از اشک صحن کوچک دلم را خیس می کند، آنموقع که بانگ اذان گل دسته های تنگ صحن کوچک دلم، تنها آه می شود، آنموقع که احساس بار ها شکسته ام، دوباره شکسته می شود، آنموقع که تپش قلب کوچکم از سینه رهاـــ می شود، آنموقع که آرزوهای چندین ساله ی دلم تنها رضا رضا می شود، آن موقع ها ... تو میدانی... که حرم تو و من، یکی میشود... "ضمانت کن، تو من و این صحن کوچک دل من"
@√ ∂нαмε دوستیای مجازی رو به دنیای واقعی نبرید، بذارید مجازی بمونن ! دوستیای واقعی رو هیچ وقت به دنیای مجازی نکشونید بذارید واقعی بمونن ! یه وقتی اینو میفهمید که دیـره ...خیلی دیره