بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک

شاخه های شسته ، باران خورده ، پاک

آسمان آبی و ابر سپید ،

برگ های سبز بید ،

عطر نرگس ، رقص باد ،

نغمه ی شوق پرستوهای شاد ،

خلوت گرم کبوترهای مست ...

نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگار !

خوش به حال چشمه ها و دشت ها ! ،

خوش به حال دانه ها و سبزه ها !

خوش به حال غنچه های نیمه باز ! ،

خوش به حال دختر میخک ، که می خندد به ناز !

خوش به حال جام لبریز از شراب !

خوش به حال آفتاب ! .

یادمرا هم چاشنی سه روحت کن .

صبحِ بی تو، رنگ بعد از ظهر یک آدینه دارد

بی‌تو حتی مهربانی حالتی از کینه دارد


بی‌تو می‌گویند: تعطیل است کارِ عشق بازی

عشق اما کی خبر از شنبه و آدینه دارد


جغد، بر ویرانه می‌خواند به انکار تو اما

خاک این ویرانه‌ها، بویی از آن ویرانه دارد


خواستم از رنجش دوری بگویم، یادم آمد

عشق با آزار خویشاوندی دیرینه دارد


روی آنم نیست تا در آرزو، دستی برآرم

ای خوش آن دستی که رنگ آبرو از پینه دارد


در هوای عشق تو پر می زند با بی قراری

آن کبوتر چاهی زخمی که او در سینه دارد


ناگهان قفل بزرگ تیرگی را می‌گشاید

آن که در دستش کلید شهر پر آیینه دارد

مرا
می سپردی به دلهای خسته ،
مرا
می سپردی به مینای مهتاب ،
مرا
می سپردی به دامان دریا ،
مرا
می سپردی به رویای فردا ،
مرا
می سپردی به شب تا نسوزم ،

سوختم ، ندیدی
مرا
می سپردی به دل تا نمیرم ،
که تا چشمه واژه از غم ، نخشکـــــــد
ولی خشکید

به هنگام بازدید از یک بیمارستان روانى، از روان‌پزشک پرسیدم شما چطور می‌فهمید که یک بیمار روانى به بسترى شدن در بیمارستان نیاز دارد یا نه؟

روان‌پزشک گفت: ما وان حمام را پر از آب می‌کنیم و یک قاشق چایخورى، یک فنجان و یک سطل جلوى بیمار می‌گذاریم و از او می‌خواهیم که وان را خالى کند.

من گفتم: آهان! فهمیدم. آدم عادى باید سطل را بردارد چون بزرگ‌تر است.

روان‌پزشک گفت: نه! آدم عادى درپوش زیر آب وان را بر می‌دارد...!
شما می‌خواهید تخت‌تان کنار پنجره باشد یا ...؟!

jor nashod heh dg bikar shodam