گفته بودم زودتر در راه عشقت جان دهم!
بعد از این تا زنده باشم , عذر تاخیر است و من!

سبحه و سجاده و مُهری مرتب کرده شیخ!
تا چه پیش آید خدایا ,دام تزویر است و من!

هر گرفتاری کند تدبیر استخلاص خویش!
تا گرفتارش شوم , پیوسته تدبیر است و من!

منعم از کوشش مکن ناصح که آخر میرسم,
یا به جانان یا به جان ,میدان تقدیر است و من!

از در شاه عالم لذتی حاصل نشد!
بعد از این در کنج حجله,خدمت پیر است و من!

ایرج میرزا

واقعا؟

اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .