واااااااااااای از نیمه شبی که بیدار شوم

تو را بخواهم و خودم را در آغوش دیگری بیابم. . .
وااااااااااااااااااااااااای..................

عادت میکنم به داشتن چیزی و سپس نداشتنش...
به بودن چیزی و سپس نبودنش...
تنها عادت میکنم...
اما فراموش نه!!
شبها زیر دوش آب سرد رها میکنم بغض زخم هایم را
درحالی که همه میگویند...
خوش به حالش!!!
چه زود فراموش میکند.!..