تا مونسم آيد ز ره من بيقرارى میكنم ...

بهر تماشاى رخش چشم انتظارى میكنم ...

بهر صفاى مقدمش من لاله كارى میكنم ...

تا كه شود غمخوار من هر گونه كارى میكنم ...

من زاده زهرايم و نامم حسين ابن على است ...

عشقم براى زينبم در هر دو عالم منجلى است ...

حق عشق را همراه او يكجا عطايم كرده است ...

با نام زينب تشنه كرب و بلايم كرده ‏است ...

با صوت زينب از ازل يزدان صدايم كرده است ...

او را گرفتار و اسير و مبتلايم كرده‏است ...

ما عاشقيم و بهر هم تا پاى جان استاده‏ ايم ...

تا عشق را رونق دهيم از لطف حق آماده‏ ايم ...

حق بار ديگر كوثرى اهدا به طاها میكند ...

عشقى كه دارد بر على اينگونه افشا میکند ...

اين نازنين اين جمع را هم مست و شيدا مى‏كند ...

او چشم خود تنها به روى چشم من وا میكند ...

با گريه آغازيش گويد حسين من كجاست ...

دارد اشاره در نهان نور دو عين من كجاست ...

گر او نمى‏آمد، ظهور من دگر كامل نبود ...

كس بر غريبى من و اولاد من قائل نبود ...

بى او چنين دلها به سوى كربلا مايل نبود ...

بى خلقت او در جهان عشقى ميان دل نبود ...

كرب و بلا از خون من با اشك او زيبا شود ...

از حرمت او مرقد من قبله زهرا شود ...

همراه زينب خواهرم من صاحب دلها شوم ...

از ناله‏اش در هر دلى چون پرچمى بر پا شوم ...

از حسن خطبه خواندش من تا ابد احيا شوم ...

با او شفيع عاشقان مادرم زهرا شوم ...

بى او خدا داند كه خون من اثر هرگز نداشت ...

از بعد عاشورا كسى از من خبر هرگز نداشت ...

او زينت بالاترين مخلوق اين عالم عليست ...

او همدم شير خدا و بهر او همدم عليست ...

او محرم غيب الغيوب و بردلش محرم عليست ...

در كوفه و شام بلا ذكر لبش هردم عليست ...

خَلقاً و خُلقاًمنطقاً همچون علىِ مرتضاست ...

از بعد زهرا مادرم دارم يقين خيرالنساست ...

او اولين زائر به صحن قتلگاهم مى‏ شود ...

او بهرمند از آخرين برق نگاهم مى‏ شوم ...

وقت جدايىِ سر از جسمم پناهم مى‏ شود ...

حِصن حَصين كودكان و خيمه‏گاهم مى‏ شود ...

مانند زهرا مادرم در شعله‏ ها غوغا كند ...

تا حفظ جان رهبرى از عترت طاها كند ...

@حسین ابراهیمی

شایدم باشم....یکی از اساتید اخلاق بهم میگفت؛ان شاالله چنوقت دیگه بیشتر میام...شبتون بخیر...

همه...

الان داری نقش دکمه صلوات اون بقل رو بازی می کنی ؟!؟

باشه ...

شکنجه ها شدند ،گرسنگی ها کشیدند ، زجرها دیدند ، دشمنام ها شنیدند ، شهادت دوستان خود را دیدند ، دوری از خانواده تحمل کردند ، بی خبر از همه جا بودند

اما . . .
اما . . . بعد از سال ها اسارت هنوز به اسلام و امامشان وفادار بودند . . .

آیا تو به اسلام و امام و ولی امرت هنوز وفاداری ؟ یا . . .

شاید بهتر میدونی

اما سید نیست

تو پیچش می بینی و من مترش کردم ..