یا علی پهلوون.

نچ نچ کچل نیستم بیریخت جون
چشمات چون قشنگ میبینه منم کچل میبینه

او که صدایم کرد
عاشقانه نگاهم کرد
با معنی و پر از خواهش
زیرکانه صدایم کرد
گفتا که برای مانی
یا شیفته به رنگ آنی
گفتم که به تو هستم باز
در زلف تو راهی شد راز
این شد که نبودم مجنون
یک جمله بگویم از جون
کزین شد از آن جا قحطی
در قانع نویسی ، خطی
من گفتم و از او تعریف
دیگر به دو تعریف احدی
با حس و حسادت دوستی
کردند به حرافی قحطی
من گفتم و از عشق با او
دیگر به صدایی از او
این بود که شد راه من و
این شد که بود راه تو و
زوری زده ای چاه نشان
بر خانه ی هر بام کمان
.......................................
م.ا

هیچی ساناز جان ، دل من اشتباهش اینه زودی برای کسی ارزش قائل میشه

بگذارید نیستی را سر آن باشد
تا در قعر کان های سیبری
برتری جوید
بر روح شکیبا و سرافراز شما
رنج فرساینده و اندیشه والایتان
برباد نخواهد شد
مهراسید از آن.
خواهر شوربختی
امید
بر می آید ،
از سیه چال تیره درد به در می شود
شادمانی از خواب به پا می خیزد
و غم از دیده نهان خواهد شد...
خواهد آمد
آن روزگار معهود و دیرخواسته :
قفل های گران برگشوده می شوند
شادان باشید !
وهذیانتان
عشق و دوستی
در انزوای هولناکتان
بر شما دست می یابند
همان گونه که آوای آزادی پرست من.
زندان را
دیوارها فرو خواهد ریخت
خرسند باشید ،
بر آستانه ی در
آزادی
در انتظار دیدارتان خواهد بود
برادرانتان
از بهر درود گفتن به شما می شتابند
و شمایان را
شمشیر ارمغانی شادی بخش خواهد بود.