به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی

به صد دفتر نشاید گفت حسب الحال مشتاقی


نشان عاشق آن باشد که شب با روز پیوندد

تو را گر خواب می‌گیرد نه صاحب درد عشاقی


قدح چون دور ما باشد به هشیاران مجلس ده

مرا بگذار تا حیران بماند چشم در ساقی


مگر شمس فلک باشد بدین فرخنده دیداری

مگر نفس ملک باشد بدین پاکیزه اخلاقی


نه حُسنت آخری دارد نه #سعدی را سخن پایان

بمیرد تشنه مستسقی و دریا همچنان باقی

ساجی من خود سرنتی پیتیم...

اونجوری درکش واسه بیگانه های غیر گیلانی سخت میشد به عمم پناه میبردن ترجیح دادم عمم تو آرامش باشه

@ツ سارینا ツ

نگرانت میشم
دور میشی ، میری
نگرانت میشم
دست ـت رو میگیره
دور میشه ، میره
تو رو از دست دادن
تلخه ، نفس گیره
دستام یخ کردن
تو سرم آتیشه
وقتی هم از دورین
نگرانت میشه
هزار ساله که رفتی
من هنوز پشت شیشه ـم
موهاتُ باد برده
عطرشُ مونده پیشم
حالُ روزم خوبُ خوش نیست
بی تو نا آروم ـم
به یادت که میفتم
نگرانت میشم
نگرانت میشم ؛ نازکی، رنجوری
تویه ظاهرم نه ،یاغی و مغروری
چشمات میخندن ، تویه قاب ِ چوبی
نگرانت هستم ، روبراهی ، خوبی
هزار ساله که رفتی
من هنوز پشت شیشه ـم
موهاتُ باد برده
عطرشُ مونده پیشم
حالُ روزم خوبُ خوش نیست
بی تو نا آروم ـم
به یادت که میفتم
نگرانت میشم
بگو این بار، به دلش پابند نیست
تویه عکس تازه ـت باز هم میخندی
اون که پیش ـش بوده ، عشق هم حالیشه
اگه باز هم عاشقی شی
نگرانت میشه
هزار ساله که رفتی
من هنوز پشت شیشه ـم
موهاتُ باد برده
عطرشُ مونده پیشم
حالُ روزم خوب و خوش نیست
بی تو نا آروم ـم
به یادت که میفتم
نگرانت میشمدست ـشُ میگیری
نگرانت میشم
دور میشی ، میری
نگرانت میشم
دست ـت رو میگیره
دور میشه ، میره
تو رو از دست دادن
تلخه ، نفس گیره
دستام یخ کردن
تو سرم آتیشه
وقتی هم از دورین
نگرانت میشه
هزار ساله که رفتی
من هنوز پشت شیشه ـم
موهاتُ باد برده
عطرشُ مونده پیشم
حالُ روزم خوبُ خوش نیست
بی تو نا آروم ـم
به یادت که میفتم
نگرانت میشم
نگرانت میشم ؛ نازکی، رنجوری
تویه ظاهرم نه ،یاغی و مغروری
چشمات میخندن ، تویه قاب ِ چوبی
نگرانت هستم ، روبراهی ، خوبی
هزار ساله که رفتی
من هنوز پشت شیشه ـم
موهاتُ باد برده
عطرشُ مونده پیشم
حالُ روزم خوبُ خوش نیست
بی تو نا آروم ـم
به یادت که میفتم
نگرانت میشم
بگو این بار، به دلش پابند نیست
تویه عکس تازه ـت باز هم میخندی
اون که پیش ـش بوده ، عشق هم حالیشه
اگه باز هم عاشقی شی
نگرانت میشه
هزار ساله که رفتی
من هنوز پشت شیشه ـم
موهاتُ باد برده
عطرشُ مونده پیشم
حالُ روزم خوب و خوش نیست
بی تو نا آروم ـم
به یادت که میفتم
نگرانت میشم

چی چی کار دریا دل؟!!!

پدر راحت مٌرد . .

چون هیچگاه فلسفه نمی دانست !!

در عصر مکتب های ایسم ایسم

افسردگی های پوچ گرایانه.

بعد از ظهر یک روز پاییزی . .

دراز می کشد رو به ابی اسمان

با حس نوستالژیکِ رقصِ پازن هایِ* دشت هایِ ییلاقی

صدایِ تفنگ هایِ برنو.

و دوباره غرق می شود

در بی نهایت انکسارِ ابیِ ذرات

و خدا حجمِ ابیِ اسمانست برای او

در عصر ""عرفان های لایت با طعم نعنا""

اینترنت،کامپیوتر،موشک های کروز.

به خواب می رود

راحت و ارام

در خوابِ شیرینِ بعد از ظهری پاییزانه . . .؟!

و برای همیشه . .

از فلسفه چیزی یاد نمی گیرد....