بهروز
دلــخــور ڪـﮧ میشَـوَم بُــغــض میڪُنَـم مے آیَـم پُــشــت صفــحـﮧ ے مــآنـیتــورَم ڪآمنــت میـنــویسَــم وَ صــورَتَــڪ میــگُذآرَم صـورَتَڪے ڪـﮧ میـخَنـدَد وَ پُــشــتَـش قــآیــم میـشَـوَم وَ فڪر میڪُنے ڪـﮧ میــخَـنـدَم وَ بــخـَـندے اشڪهــآیَم مے آیـَـند وَ مـَטּ مُدآم بــآ صورَتـَک مَــجــآزے مـیخــَندَم تــو ڪـﮧ میــخــَندے بــآوَرَم مــیشـَوَد شــآد میشَوَم اشـڪهــآیَـم روے گــونــﮧ ام مــیخـُشڪَــند
بهروز
آدمایی که سا کت سوار تاکسی میشن تا مقصد از پنجره بیرون رو نگاه می کنن، آخرشم، بدون هیچ حرفی، کرایه رو میدن و میرن آدمای خسته و دلتنگی هستن سر به سرشون نذارین...
بهروز
سلام چه زود خدا دعاهامو مستجاب کرد .اونقدر که بهت حسودیم میشه.حس قشنگیه برای عزیزت دعا کنی که خوشبخت بشه بعد اون با یکی دیگه ازدواج کنه و خوشبخت بشه تو تنها بمونی با داغ عشقت
بهروز
قدر آدمهایی که دوستتان دارند را ؛ بیشتر از چیزهایی که دوستشان دارید بدانید ...
بهروز
گُفتهـ انـد : روزِ مَحــشَر بـآ کَسـی کهـ دوستَش داری مَحشــور خواهی شــُد.... یعنـی مـا " بـآ هـــَم " چـِقـَدر براے تمـآمــ شُدنــِ دنیــآ بــے تـآبَم .
بهروز
برای چشم هايي كه در راه ماندند... و دل هايي كه آن ها را راندند..... برای اشك هايي كه غرورشان شكست.... و عهد هايي كه كسي آنها را نبست......
بهروز
یِکنَفـَـر دَر هَـمین نَزدیکــی ها چــیزی به وُسعَـــت یک زنــدِگی بَرایـَـــت جا گُذاشته اَستـــــــ .. خیالـَــت راحَت باشَــــد آرام چِشــ ــــمهایَت را بِبـَـند یِکنَفَر بَرای هَمه نِگــَـرانـــــی هایَت بیــدار اَستـــــــ... یِکنَفَر که اَز هَمه زیبایی تـَنهـا تــــ ــــو را بـــــاوَر دارَد ...
بهروز
همیشه منتظر کسی باش که تو رو با همه دیوونگیت قبول داشته باشه و تو رو به همه نشون بده و بگه : این دیوونه ، جیگر منه
بهروز
دلتنگی!!! گاهـ ـی حجـ ـم ِ دلــــتنـگی هایـ ـم آن قــَ ـــ ـدر زیـاد میشود که دنیــــا با تمام ِ وسعتش برایـَم تنگ میشود دلتنــگـم دلتنـــــگ کسی کـــــه گردش روزگــــارش به من که رسیــــد از حرکـت ایستـاد دلتنگ کسی که دلتنگی هایم را ندید دلتنگ ِ خود َم خودی که مدتهــــ ــــ ــاست گم کـر د ه ام گذشت دیگر آن زمان که فقط یک بار از دنیا می رفتیم حالا یک بار از شهر می رویم یک بار از دیار … یک بار از یاد … یک بار از دل … و یک بار از دست
بهروز
خوش بہ حال آسموטּ ڪہ هر وقت دلش بگيره بے بہونہ مے باره ... بہ ڪسے توجہ نمے ڪنہ ... از ڪسے خجالت نمے ڪشہ... مے باره و مے باره و... اينقدر مے باره تا آبے شہ ... آفتابے شہ ...!!! ڪاش... ڪاش مے شد مثل آسموטּ بود... ڪاش مے شد وقتے دلت گرفت اونقدر ببارے تا بالاخره آفتابے شے... بعدش هم انگار نہ انگار ڪہ بارشے بوده
بهروز
آدمـ ها فقط آدمـ هستند نهـ بیشـــتر , نهـ کمتــر اگر کمتـر از چیزهای که هسـتند نگاهشان کنی آنها را شکستـه ای ... اگر بیشــتر از آن حســابشان کنــی , آنها ترا می شــکنند.. بین این آدمــ ها , فقط بایـــد عاقــلانهـــ زندگیــ کرد نه عـاشــقــانــهـــ ...!!!"
بهروز
دلــم خـیـلــی بــیــشــتــر از حـجـمــش پـــُر اســت ؛ پــُـر از جــایِ خــالـیِ تـــو پــُـر از دلــتــنـگی بـرای نگــاهِ تـــو پــُـر از خــاطـراتِ قــدم زدن در کـوچــه پــس کــوچـه هـــای شــهـر بـا تــو پــُـر از حــس پــرواز پــُـر از تــو
بهروز
میدانیـــ تنهاییـــــ کجایشـــــ درد دارد؟ !!! انـــــکارشـــــــــــ